جنگ ایران علاوه بر آزمودن توان نظامی و اقتصادی طرف‌های درگیر، می‌تواند نشان دهد که در جهان امروز، تحریم‌ها، فناوری و امنیت انرژی تا چه اندازه به ابزارهای تعیین‌کننده رقابت قدرت‌های بزرگ تبدیل شده‌اند.

جنگ ایران و آمریکا و محدودیت‌های تردد در تنگه هرمز، آسیب‌پذیری ساختار انرژی جهان را بار دیگر آشکار کرده است. این بحران می‌تواند سرمایه‌گذاری در انرژی خورشیدی و بادی، ذخیره‌سازی برق و بهره‌وری انرژی را تسریع کند؛ اما تحقق این روند به تصمیم‌های بلندمدت دولت‌ها و شرایط اقتصادی بازار وابسته است.

برای کوبا، گذار به انرژی خورشیدی نه انتخابی ساده و بی‌هزینه، بلکه تلاشی برای کاهش آسیب‌پذیری در برابر بحران سوخت است. تجربه این کشور همچنین یادآور می‌شود که هیچ فناوری تولید برق، به‌تنهایی و بدون زیرساخت مکمل، نمی‌تواند همه مشکلات امنیت انرژی را برطرف کند.

برای مصرف‌کنندگان آمریکایی، معیار نهایی نه تعداد پیام‌های منتشرشده از سوی کاخ سفید، بلکه تغییر پایدار هزینه سوخت و معیشت است. برای بازار جهانی انرژی نیز مهم‌ترین عامل، کاهش نااطمینانی و حفظ جریان امن و قابل پیش‌بینی نفت و فرآورده‌های نفتی خواهد بود.

نه عبور نفت از یک تنگه به‌تنهایی نشانه عادی شدن بازار انرژی است و نه نصب هزاران مگاوات پنل خورشیدی، بدون ذخیره‌سازی و شبکه مناسب، به معنای دستیابی به امنیت کامل برق خواهد بود. امنیت انرژی زمانی پایدار می‌شود که تنوع منابع، زیرساخت قابل اتکا، امکان ذخیره‌سازی و دسترسی اقتصادی به انرژی در کنار یکدیگر قرار گیرند.

ازار نفت امروز نسبت به گذشته مسیرهای بیشتری برای عبور از بحران دارد، اما در عین حال حاشیه امنیت آن برای تحمل یک شوک بزرگ دیگر کمتر شده است.

دان یورگنسن، کمیسر انرژی اتحادیه اروپایی، روز هفتم مهر ۱۴۰۵ در نشست وزیران انرژی این اتحادیه در دوبلین اعلام کرد افزایش قیمت انرژی ناشی از بحران جاری تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو هزینه اضافی برای مصرف‌کنندگان اروپایی ایجاد کرده است.

بازار انرژی اروپا اکنون میان دو متغیر گرفتار است: ذخایر گازی پایین‌تر از معمول و آینده نامشخص عرضه LNG از مسیر هرمز.

جنگ می‌تواند در بازار انرژی نوعی بازندگان و برندگان اقتصادی ایجاد کند؛ حتی اگر هیچ‌یک از این بازیگران مستقیماً در میدان جنگ حضور نداشته باشند.

بحران جهانی انرژی بعدی ممکن است در یک میدان نفتی، یک پالایشگاه یا یک خط لوله آغاز نشود؛ ممکن است از نقطه اتصال چند بحران متفاوت شکل بگیرد.