اکنون که داده‌های واقعی بازار در اختیار ماست، زمان آن رسیده است که تمام سیاست‌های مرتبط با هرمز، تحریم، مذاکره، صادرات نفت و امنیت انرژی ایران نه بر اساس شعارهای رسانه‌ای، بلکه بر اساس هزینه ـ فایده، داده‌های بازار و نتایج قابل اندازه‌گیری دوباره ارزیابی شوند.

ناترازی انرژی حاصل مجموعه‌ای از عوامل است: محدودیت سرمایه‌گذاری، دشواری دسترسی به فناوری، رشد مصرف، فرسودگی بخشی از زیرساخت‌ها، کاهش توان تولید برخی میادین و البته تصمیم‌های مدیریتی و سیاست‌گذاری در سال‌های گذشته. به همین دلیل، جنگ می‌تواند ناترازی موجود را تشدید کند، اما لزوماً نمی‌توان آن را منشأ تمام مشکلات امروز دانست.

بحران جهانی انرژی بعدی ممکن است در یک میدان نفتی، یک پالایشگاه یا یک خط لوله آغاز نشود؛ ممکن است از نقطه اتصال چند بحران متفاوت شکل بگیرد.