در شرایطی که تردد نفتکش‌ها در تنگه هرمز با محدودیت مواجه است، آسیب دیدن خط لوله شرق–غرب عربستان و همزمان تشدید ناامنی در باب‌المندب، دو مسیر مهم جایگزین برای انتقال انرژی را تحت فشار قرار داده است.

برای تولیدکنندگان ایرانی، میزان بهره‌برداری از فرصت بازار جهانی اوره بیش از هر چیز به حفظ ظرفیت تولید، امکان عرضه رقابتی و دسترسی ایمن و اقتصادی به مسیرهای صادراتی وابسته بود.

آنچه در ابتدا به‌عنوان جنگی با هدف دستیابی سریع به یک نتیجه سیاسی و نظامی تصور می‌شد، اکنون در برخی ارزیابی‌ها به سناریوی یک درگیری طولانی‌مدت تبدیل شده است؛ سناریویی که در صورت تحقق، نه‌تنها ایران و آمریکا، بلکه امنیت منطقه و مسیرهای تجارت جهانی انرژی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

مسیر بازار جهانی اوره در کوتاه‌مدت بیش از هر چیز به حجم صادرات چین، مناقصات جدید هند و شرایط حمل‌ونقل در خاورمیانه وابسته خواهد بود.

برآیند ماه آگوست ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بازار متانول همچنان میان دو نیروی متضاد قرار دارد: محدودیت عرضه از یک سو و ضعف تقاضای صنایع پایین‌دستی از سوی دیگر.

سهام شرکت‌های پتروشیمی عربستان سعودی پس از افزایش نگرانی‌ها درباره پیامدهای توقف موقت خط لوله نفتی شرق–غرب این کشور، به‌شدت کاهش یافت؛ نگرانی اصلی بازار آن است که تداوم اختلال در این خط لوله، فعالیت پالایشگاه‌های ساحل غربی عربستان را نیز با خطر توقف تولید مواجه کند.

هرچه دامنه کنترل حوثی‌ها بر سواحل غربی یمن افزایش یابد، احتمال اختلال در کشتیرانی، افزایش هزینه حمل نفت و در نهایت فشار بر بازار جهانی انرژی نیز بیشتر خواهد شد.

نقطه اصلی کارزار جدید ترامپ را شاید نه در افزایش تعداد تحریم‌ها، بلکه در جنگ بر سر بستن راه‌های تنفس اقتصادی ایران باید جست‌وجو کرد.

عدم حاکمیت ایالات متحده آمریکا بر تنگه هرمز ، واشنگتن را از حقوق تحت قوانین بین‌المللی بی‌بهره نمی‌گذارد. ایالات متحده آمریکا مدت‌هاست که معتقد است قوانین اصلی کنوانسیون حقوق دریاها در مورد ناوبری و پرواز از طریق تنگه‌های بین‌المللی، از جمله عبور ترانزیتی از تنگه‌های بین‌المللی، منعکس‌کننده حقوق بین‌المللی عرفی هستند. بر اساس این موضع قانونی، کشتی‌ها و هواپیماهای آمریکایی می‌توانند معادل عرفی حقوق عبور ترانزیتی کنوانسیون حقوق دریاها را از طریق تنگه‌های واجد شرایط مطالبه کنند، حتی اگر ایالات متحده آمریکا عضو کنوانسیون نباشد.