به گزارش “راهبرد انرژی“،پتروشیمی تبریز در گزارشی به سهامداران از خسارت ۱۰۰ میلیون دلاری ناشی از جنگ و خودداری بیمه ایران از پرداخت غرامت خبر داد. این شرکت همچنین از اختلاف مالی ۱.۶۴ همتی با پلینار، افزایش حاشیه سود ناخالص به ۳۱ درصد و نیاز به منابع مالی جدید برای تکمیل طرحهای توسعهای پرده برداشت.
به گزارش میز انرژی، شرکت پتروشیمی تبریز در نامهای به امضای منالله میراشرفی، مدیرعامل این مجموعه، به ۱۳ پرسش سهامداران درباره وضعیت مالی، خسارتهای جنگی، تولید، تأمین خوراک، صادرات و پروژههای توسعهای پاسخ داد.
اطلاعات منتشرشده نشان میدهد این شرکت در کنار افزایش حاشیه سود ناخالص، با چالشهایی از جمله جبران خسارت تجهیزات، تأمین نقدینگی و تکمیل طرحهای سرمایهگذاری مواجه است.
بیمه ایران خسارت جنگی پتروشیمی تبریز را پوشش نمیدهد
بر اساس ارزیابی شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی، خسارت واردشده به مجتمع پتروشیمی تبریز بر مبنای روش جایگزینی تجهیزات، حدود ۱۰۰ میلیون دلار معادل ۱۴.۲۳ هزار میلیارد تومان برآورد شده است.
این در حالی است که تأسیسات تولیدی و ساختمانهای صنعتی مجتمع دارای پوشش بیمهای به ارزش ۵۱۹ میلیون یورو بودهاند.
با وجود این پوشش، شرکت بیمه ایران اعلام کرده است که خسارتهای ناشی از جنگ در تعهدات بیمهنامه تمامخطر اموال قرار نمیگیرد و از این محل غرامتی پرداخت نخواهد شد.
اثر ۹۳۸ میلیارد تومانی خسارتها بر سود خالص
پتروشیمی تبریز در گزارش خود اعلام کرده حدود ۳.۷۶ همت از خسارتهای واردشده را از درآمد مشمول مالیات دوره ششماهه کسر کرده است.
این اقدام با ایجاد اثر مالیاتی ۹۳۸ میلیارد تومانی، موجب افزایش سود خالص گزارششده شرکت شده است.
با این حال، پذیرش نهایی این هزینهها از سوی سازمان امور مالیاتی هنوز قطعی نیست و نتیجه بررسیهای مالیاتی میتواند بر وضعیت نهایی سود شرکت تأثیر بگذارد.
افزایش حاشیه سود پتروشیمی تبریز از ۱۵ به ۳۱ درصد
یکی از نکات مهم گزارش مالی پتروشیمی تبریز، رشد حاشیه سود ناخالص از حدود ۱۵ درصد به ۳۱ درصد است.
مدیریت شرکت، افزایش نرخ ارز و رشد قیمت فروش محصولات را از عوامل اصلی این تغییر عنوان کرده است. همچنین تأخیر در افزایش نرخ خوراک، در بهبود موقت حاشیه سود نقش داشته است.
بر اساس توضیحات مدیریت، کاهش قابلتوجه حاشیه سود در نیمه دوم سال پیشبینی نمیشود.
با وجود ثبت حدود ۶.۴ همت سود خالص تلفیقی، جریان نقد عملیاتی پس از مالیات شرکت حدود ۳.۷ همت گزارش شده که نشاندهنده تفاوت میان سود حسابداری و نقدینگی حاصل از فعالیتهای عملیاتی است.
بازسازی واحد بوتادین پتروشیمی تبریز به کجا رسید؟
در بخش دیگری از گزارش، وضعیت واحد بوتادین که در جریان جنگ آسیب دیده، تشریح شده است.
پتروشیمی تبریز اعلام کرده عملیات جمعآوری تجهیزات آسیبدیده این واحد پایان یافته، اما هزینه قطعی بازسازی یا جایگزینی تجهیزات هنوز مشخص نشده است.
برای جبران محدودیت خوراک واحد ABS نیز خرید بوتادین از بازار داخلی در دستور کار قرار گرفته است.
به گفته مدیریت شرکت، این اقدام بخش عمده کمبود خوراک را برطرف کرده و امکان تحقق برنامه تولید واحد ABS را فراهم ساخته است.
اختلاف ۱.۶۴ همتی پتروشیمی تبریز با پلینار
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده در پاسخ به سهامداران، اختلاف مالی پتروشیمی تبریز با شرکت پلینار بر سر نرخ فروش پروپیلن است.
ارزش این اختلاف با احتساب مالیات بر ارزش افزوده حدود ۱.۶۴ همت اعلام شده و اصل مبلغ مورد اختلاف، بدون مالیات، نزدیک به ۱.۴۹ همت است.
پتروشیمی تبریز اعلام کرده این پرونده از مسیر حقوقی در حال پیگیری است و مطالبات اختلافی در ارزشگذاری شرکت لحاظ نشدهاند.
نیاز به ۷ همت و ۲۲ میلیون دلار برای تکمیل طرح پلیاتیلن
پتروشیمی تبریز برای تکمیل طرح پلیاتیلن سنگین با ظرفیت سالانه ۳۱۰ هزار تن، به منابع مالی جدید نیاز دارد.
طبق اعلام شرکت، تکمیل این پروژه مستلزم تأمین حدود ۷ همت منابع ریالی و ۲۲ میلیون دلار منابع ارزی است.
برنامه مدیریت، بهرهبرداری از این طرح در پایان سال ۱۴۰۶ است؛ بااینحال، در محاسبات ارزشگذاری سهام، نیمه دوم سال ۱۴۰۷ بهعنوان زمان آغاز بهرهبرداری در نظر گرفته شده است.
سود خالص سالانه طرح با فرض تولید ۸۰ درصدی در سال ۱۴۰۷ حدود ۶ همت برآورد شده است.
همچنین نرخ بازده داخلی پروژه ۲۱.۱۸ درصد و دوره بازگشت سرمایه آن شش سال اعلام شده است.
تأمین خوراک طرح پلیاتیلن از سه پتروشیمی
برای تأمین خوراک طرح پلیاتیلن سنگین، قراردادهای بلندمدت خرید اتیلن با شرکتهای پتروشیمی گچساران، بوشهر و مروارید منعقد شده است.
پتروشیمی تبریز اعلام کرده ظرفیت انتقال ۴۰ تن اتیلن در ساعت مورد آزمایش قرار گرفته و برنامه آمادهسازی سرویسهای جانبی پیش از بهرهبرداری پروژه دنبال میشود.
پروژه EBSM در انتظار منابع مالی جدید
پروژه دوم EBSM پتروشیمی تبریز نیز از دیگر طرحهایی است که اجرای آن به تأمین مالی مستقل وابسته است.
بر اساس اعلام مدیریت، زودترین زمان پیشبینیشده برای بهرهبرداری این پروژه نیمه نخست سال ۱۴۰۷ خواهد بود.
در حال حاضر ظرفیت تولید استایرن منومر در واحد موجود شرکت ۹۵ هزار تن در سال است و بخشی از کسری خوراک نیز از طریق سهمیه سالانه ۵۰ هزار تنی پتروشیمی پارس تأمین میشود.
با راهاندازی پروژه جدید، علاوه بر کاهش هزینه تأمین استایرن، امکان حذف حدود ۱۸۵ میلیارد تومان هزینه حمل سالانه وجود خواهد داشت.
وضعیت تولید محصولات پتروشیمی تبریز در هفت ماه
گزارش عملکرد هفتماهه پتروشیمی تبریز نشان میدهد میزان تحقق برنامه تولید در واحدهای مختلف یکسان نبوده است.
محصول وضعیت تولید
پلیاتیلن تحقق کامل برنامه تولید
پلیپروپیلن ۱۵ درصد کمتر از برنامه
پلیاستایرنها تحقق ۱۲۶.۷ درصد برنامه اصلاحشده
پلیاستایرن انبساطی ۳ درصد کمتر از برنامه
ABS ۸ درصد کمتر از برنامه
مدیریت شرکت اعلام کرده برای کاهش وابستگی به نفتا، سهم گاز مایع در خوراک واحد الفین به ۳۵ درصد افزایش یافته است.
بااینحال، به دلیل الزامات فنی و فرآیندی، حذف کامل نفتا از ترکیب خوراک امکانپذیر نیست.
صادرات پتروشیمی تبریز با وجود محدودیتهای منطقهای
پتروشیمی تبریز اعلام کرده با وجود محدودیتهای مرتبط با تنگه هرمز، همچنان امکان تولید و صادرات محصولات به بازارهای هدف را دارد.
کشورهای حاشیه خلیج فارس، آسیای مرکزی، کشورهای مستقل مشترکالمنافع، اروپا و آسیا از جمله بازارهای صادراتی مورد اشاره شرکت هستند.
بااینحال، مدیریت پتروشیمی تبریز به دلیل شرایط تحریمی، جزئیات دقیق مقاصد صادراتی را منتشر نکرده است.
زمان تعمیرات اساسی بعدی پتروشیمی تبریز مشخص شد
طبق اعلام شرکت، تعمیرات اساسی کل مجتمع در دورههای پنجساله برنامهریزی میشود.
آخرین تعمیرات اساسی در خرداد و تیر ۱۴۰۴ با هزینه ۲ میلیون و ۷۲۵ هزار و ۷۷۰ دلار انجام شده است.
بر اساس برنامه فعلی، تعمیرات اساسی بعدی کل مجتمع در سال ۱۴۰۹ انجام خواهد شد.
همچنین تعمیرات اساسی واحدهای اتیلبنزن و استایرن منومر برای سال ۱۴۰۶ پیشبینی شده است.
آینده پتروشیمی تبریز در گرو بازسازی و تأمین مالی
اطلاعات منتشرشده از سوی پتروشیمی تبریز نشان میدهد این شرکت همزمان با تلاش برای بازگشت تولید به شرایط پایدار، باید موضوع جبران خسارت جنگی و تأمین مالی پروژههای توسعهای را مدیریت کند.
رشد حاشیه سود ناخالص، پیشرفت طرح پلیاتیلن سنگین و برنامه افزایش ظرفیت تولید از نکات مثبت گزارش محسوب میشوند.
در مقابل، نبود پوشش بیمهای برای خسارت جنگ، اختلاف مالی با پلینار و نیاز به منابع جدید، از مهمترین چالشهای پیش روی شرکت خواهند بود.