سفر بن‌سلمان به آمریکا پیام واضحی به همراه دارد: خاورمیانه وارد عصر تازه‌ای از توازن و همکاری شده است. در این عصر، عربستان تنها یک بازیگر نیست؛ بلکه پایه اصلی نظم جدید منطقه است.

راهبرد درازمدت و چند محوری و موفق چین موجب شده است این کشور منابع انرژی خود را متنوع سازد و رشد مصرف را کنترل کند و از میزان وابستگی خود به نفت خام بکاهد و اهرم فشار آمریکا را تضعیف نماید. 

افزایش موقت صادرات نفت خام ایران در بحبوحه بمباران تهران توسط اسرائیل؛ نشانگر ناکارآمدی تحریم‌های نفتی در شرایط تازه ژئوپلیتیک است.

روسیه می‌تواند از ایران به عنوان شریکی برای تقویت سیاست انرژی خود و کاهش نفوذ آمریکا در بازار جهانی انرژی استفاده کند.

از زمان روی کار آمدن جو بایدن چین بیش از ۱۴۰ میلیارد دلار برای تأمین نفت به ایران پرداخت کرده است. از هر پنج بشکه نفت ایران، چهار بشکه هنوز به چین می‌رود. این برای هر دو طرف خوب است، به خصوص برای ایران.

اعمال تعرفه‌های سنگین واردات از سوی آمریکا، ال‌ پی‌ جی را به تازه‌ ترین قربانی جنگ تجاری با چین تبدیل کرده است؛ تنشی که با تغییر مسیر محموله‌ ها، بازارهای جهانی را دگرگون کرده و همزمان به ضرر تولیدکنندگان شیل آمریکا و شرکت‌های پتروشیمی چین و به نفع عرضه‌کنندگان خاورمیانه تمام می‌شود.

وزیر انرژی امریکا گفت این کشور توافقنامه‌ای با ریاض برای توسعه انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز در عربستان سعودی امضا خواهد کرد.

عراق در هفته گذشته به طور میانگین 167 هزار بشکه در روز نفت خام به امریکا صادر کرد که این رقم نشان دهنده افزایش صادرات نسبت به هفته پیش از آن است.

جنگ تعرفه‌ها باعث می‌شود قیمت نفت آمریکا در چین در مقایسه با سال گذشته، تقریبا دو برابر شود.

وزیر انرژی امریکا امروز جمعه مدعی شد کشورش می‌تواند فشار بر ایران را افزایش دهد و صادرات نفت این کشور را متوقف کند.

در سال ۲۰۲۱، ایران و چین توافقنامه همکاری جامع ۲۵ ساله را امضا کردند. این توافقنامه یک توافقنامه اقتصادی و نه نظامی است که بر اساس آن چین تحریم‌های آمریکا را دور می‌زند تا نفت ایران را با قیمت پایین خریداری کند و در ازای آن، در ایران سرمایه گذاری خواهد کرد.

روش متداول «کاخ سفید» در ادوار گوناگون برای توجیه رویکرد مداخله‌گرانه خود، و تمهید «فشارهای چندلایه» علیه کشور و بازیگر هدف، طرح بهانه‌ها و اتهاماتی است که این رویکرد را موجه و مشروع نشان دهد.