از منظر پکن، این جنگ آزمونی برای نیات درازمدت راهبردی آمریکاست. واشنگتن با حمله به ایران و ونزوئلا (دو شریک کلیدی انرژی چین)، سیاست انهدام شبکه منابع جهانی چین را به صورت هماهنگ دنبال می‌کند.

نکته‌ی مبهم بزرگ این است که این درگیری چگونه می‌تواند اولویت‌های سرمایه‌گذاری خلیج فارس را در یک یا دو سال آینده تغییر دهد.

این افزایش هزینه‌ ابتدا به شبکه‌های واردات و صادرات تحمیل می‌شود و در نهایت به شکل گرانی کالا، مستقیماً از جیب مصرف‌کنندگان آمریکایی پرداخت خواهد شد.

در تحلیلی راهبردی «جفری چیمینو» و «باری پاول» که توسط شورای آتلانتیک منتشر شده، کالبدشکافی دقیقی از پیامدهای ساختاری جنگ ایران و تأثیر بنیادین آن بر رقابت کلان میان واشینگتن و پکن ارائه شده است.