پیامدهای بحران تنگه هرمز دیگر محدود به خلیج فارس نیست و اثرات آن به بازار جهانی کشتیرانی سرایت کرده است.

مسئله اصلی برای چین این نیست که صرفاً ایران یا آمریکا در این بحران پیروز شوند؛ بلکه پکن به دنبال شرایطی است که ضمن حفظ روابط راهبردی خود با تهران، هزینه‌های انرژی و ریسک‌های ژئوپولیتیک ناشی از ادامه جنگ نیز کنترل شود.

اهمیت خلیج فارس فقط به صادرات نفت و گاز محدود نیست. این منطقه طی دهه‌های گذشته به یکی از مراکز مهم تجارت جهانی تبدیل شده و همین وابستگی گسترده، آن را به نقطه‌ای حساس برای اقتصاد بین‌المللی تبدیل کرده است.

. افکار عمومی حق دارد بداند تصمیمی که می‌تواند به ازسرگیری جنگ، اختلال در عبور و مرور کشتی‌ها، افزایش قیمت انرژی و تشدید فشار اقتصادی منجر شود، دقیقاً در چه سطحی اتخاذ شده و مسئولیت آن بر عهده چه کسانی بوده است.

«کریس رایت» وزیر انرژی آمریکا روز دوشنبه اعلام کرد این کشور «هیچ برنامه‌ای» برای غنی‌سازی هسته‌ای در عربستان سعودی ندارد.

اگر آمریکا در یک سازوکار اقتصادی جدید با ایران در هرمز منافع مستقیم مالی داشته باشد، انگیزه واشنگتن برای حفظ توافق تنها به امنیت انرژی محدود نخواهد بود.

تشدید دوباره درگیری میان آمریکا و ایران، بازار جهانی انرژی را بار دیگر با یک پرسش اساسی مواجه کرده است: آیا نفت می‌تواند بار دیگر از مرز ۱۰۰ دلار عبور کند؟

آنچه در ونزوئلا اتفاق می‌افتد باید برای ایران یک هشدار باشد. منابع نفتی زمانی می‌توانند به قدرت اقتصادی تبدیل شوند که حکمرانی شفاف، مدیریت درست و منافع ملی بر آنها حاکم باشد.

محاصره آمریکا در حال حاضر بر صادرات نفت ایران تأثیر گذاشته است، به طوری که تقاضا برای خرید نفت خام ایران توسط مشتریان چینی کاهش یافته، ولی قیمت بشکه‌های موجود ایران در بازار افزایش یافته است.