تحلیلگر مسائل انرژی گفت: وضعیت کنونی سیاست‌های تحریمی غرب نشان از آن دارد که ضروری است جایگاه ژئوانرژیک ایران با بهره‌گیری از دیپلماسی هوشمند انرژی، بازتعریف شود.

چین که هم‌اکنون حدود ۹۰ درصد نفت ایران را می‌خرد، احتمالاً از این انزوا برای گرفتن تخفیف‌های بیشتر بهره خواهد برد. این امر می‌تواند وابستگی اقتصادی ایران به چین را بیش از پیش افزایش دهد.

فقدان سازوکاری مشخص برای رسیدگی به بدهی‌های مالی مسدود شده ایران می‌تواند عراق را در بحرانی دوگانه فرو ببرد: ناتوانی در پرداخت بدهی‌ها و ناتوانی در یافتن جایگزین‌های سریع. این امر می‌تواند موضوع تنوع‌بخشی به منابع انرژی را به عنوان اولویتی که سال‌ها به تعویق افتاده بود، دوباره مطرح کند.

در حال حاضر هیچ نشانه قطعی مبنی بر قصد امارات برای قطع کامل همکاری با ایران وجود ندارد. تجارت غیرنفتی دو کشور همچنان قوی است و حتی در برخی بخش‌ها رو به گسترش است.با این حال، اگر چنین تصمیمی در آینده عملی شود، صنعت پتروشیمی ایران با افزایش هزینه‌ها، کاهش حجم صادرات و فشار بیشتر بر سیستم مالی مواجه خواهد شد.

هدف روسیه از این توافق ترویج انرژی هسته ای به « کشورهای دوست » و تضمین نفوذ بلند مدت در بحبوحه تجاوز این کشور به اوکراین است.

نیروگاه هسته ‌ای هرمز چندین برابر قدرتمندتر از نیروگاه هسته ‌ای بوشهر خواهد بود. مسکو و تهران در مجمع بین ‌المللی هفته جهانی اتمی، قراردادی ۲۵ میلیارد دلاری برای ساخت یک نیروگاه هسته ‌ای در استان هرمزگان امضا کردند. این پروژه شامل مجموع چهار واحد با ظرفیت ترکیبی نزدیک به ۵۰۰۰ مگاوات خواهد بود.

روسیه و ایران اتحاد خود را نشان دادند: یک روز قبل از پایان مهلت بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران، تهران و مسکو قراردادی برای ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای جدید در ایران امضا کردند. همانطور که تلویزیون دولتی ایران روز جمعه گزارش داد، آژانس انرژی اتمی روسیه (روس‌اتم) و شرکت ایران هرمز قراردادی به ارزش ۲۵ میلیارد دلار منعقد کردند.

یک محدودیت زیرساختی وجود دارد: خط لوله گاز موجود از طریق آذربایجان ظرفیت محدودی دارد و برای رسیدن به حجم اعلام شده، نوسازی در مقیاس بزرگ مورد نیاز خواهد بود.

در افغانستان، دولت طالبان رودخانه‌ای را که آب شهر مشهد با جمعیت یک میلیون نفر را نیز تامین می‌کند، مسدود کرده است.

دامغانیان افزود: در حالیکه ما به آبهای آزاد دسترسی داریم و به راحتی می توانیم از بندرعباس صادرات انجام بدهیم. آیا روسیه و ترکمنستان که سولفور و اوره تولید می کند، این موقعیت را به این شکل دارند؟ قطعا نه. این دو کشور از بخش ترانزیتی ایران برای صادرات استفاده می کنند، ولی قیمتشان بر قیمت صادرات ایران تاثیر می گذارد.

دولت به صنایع اجازه داده است برق وارداتی از طریق خطوط انتقال موجود از ترکیه (با ظرفیت ۵۰۰ مگاوات) و آذربایجان (با انتظار تأمین ۱۴۰ مگاوات در تابستان) دریافت کنند.

جایی که آب‌های زیرزمینی ناپدید شوند، زمین نشست می‌کند. این مورد در برخی از نقاط تهران نیز صدق می‌کند. برنامه‌های حکومت برای انتقال پایتخت جدید نیستند؛ مطالعات رسمی در این باره سال‌ها پیش انجام شده است. دلیلی که اغلب ذکر می‌شود، ترس از وقوع زلزله‌ای بزرگ در منطقه است.