تصمیم روسیه برای تعلیق صادرات دیزل تا ۳۱ جولای ۲۰۲۶، در معنای متعارف یک مانور ژئوپلیتیک نبود. این تصمیم پاسخی تدافعی به یک وضعیت اضطراری داخلی در حوزه سوخت بود که بر اثر نبردهای مستمر پهپادی اوکراین علیه زیرساختهای فرآورش نفت روسیه ایجاد شد.
رهبران فعلی و آینده ایران نیز مانند رهبران گذشته بهخوبی آگاه خواهند بود که یک ایران قدرتمند و نیرومند هرگز در اسرائیل یا واشنگتن مورد استقبال قرار نخواهد گرفت. مگر آنکه ایران حاضر باشد جایگاه پایینتری را در منطقه بپذیرد—چیزی که هیچ سیاستمدار ایرانی در عصر ملیگرایی پوپولیستی نمیتواند آن را قبول کند—در این صورت، منطق حرکت ایران به سمت بازدارندگی هستهای تقریباً اجتنابناپذیر به نظر میرسد.
این توافق شاید تنها یک توقف موقت باشد، نه یک صلح پایدار؛ و هنوز معلوم نیست مذاکرات ۳۰ روزه هستهای بتواند به توافقی واقعی و بلندمدت منجر شود یا فقط «وقفهای با ظاهری بهتر» ایجاد کند.
تجاوز ترکیبی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، علاوه بر جنایت جنگی آشکار، سه خطای راهبردی بزرگ را نمایان کرد. پایان توهم «شکستپذیری ایران» و ضرورت پیگیری حقوقی این پرونده در مراجع بینالمللی، دو پیام اصلی این تحول هستند. شهدای میناب و دیگر شهرها، ضامن بیداری وجدان جهانی و بازدارندگی پایدار خواهند بود.
خاورمیانه بار دیگر در آستانه بحران قرار دارد، زیرا ترامپ به نظر میرسد درصدد از سرگیری جنگ با ایران است. گزارشها حاکی از آنست که وی قصد دارد مشاوران نظامی خود را گرد هم آورد و تهدیدات شدیدی را در شبکههای اجتماعی منتشر کرده است. ایران انتظار دارد که ایالات متحده ظرف ۴۸ ساعت آینده اقدامات خصمانه را آغاز کند و خود برای پاسخ آماده است.
آمریکا ممکن است مشکل بزرگتری ایجاد کند. اکنون احتمال کاهش صادرات آن بیشتر از افزایش آن است. کپلر، یکی دیگر از شرکتهای دادهپردازی، تخمین میزند که مانند چین، فصل تعمیر و نگهداری پالایشگاهها به زودی پایان مییابد و بیش از ۵۰۰ هزار بشکه در روز که اکنون برای صادرات اختصاص داده شده است، میتواند به مسیر دیگری هدایت شود.
دولت آقای ترامپ در حال حاضر در حال بحث در مورد ممنوعیت احتمالی صادرات است. اگر چنین ممنوعیتی اعمال شود، قیمتهای جهانی به سرعت افزایش خواهند یافت. سواحل آمریکا که به واردات متکی هستند، از افزایش قیمت واردات و هرگونه تلافی از سوی سایر صادرکنندگان آسیب خواهند دید. پالایشگاههای این کشور که شاهد کاهش حاشیه سود خود هستند، تولید را کاهش خواهند داد.
بزرگترین برنده این شوک نفتی، ایالات متحده است؛ کشوری که بهعنوان بزرگترین تولیدکننده نفت و گاز جهان، نهتنها ضربه اقتصادی جنگ آغازشده توسط خود و اسرائیل را مهار کرده، بلکه با تزریق روزانه میلیونها بشکه نفت و سوخت به بازار، درآمدهای بادآوردهای بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار به دست آورده است.