تشدید دوباره درگیری میان آمریکا و ایران، بازار جهانی انرژی را بار دیگر با یک پرسش اساسی مواجه کرده است: آیا نفت می‌تواند بار دیگر از مرز ۱۰۰ دلار عبور کند؟

آنچه در ونزوئلا اتفاق می‌افتد باید برای ایران یک هشدار باشد. منابع نفتی زمانی می‌توانند به قدرت اقتصادی تبدیل شوند که حکمرانی شفاف، مدیریت درست و منافع ملی بر آنها حاکم باشد.

محاصره آمریکا در حال حاضر بر صادرات نفت ایران تأثیر گذاشته است، به طوری که تقاضا برای خرید نفت خام ایران توسط مشتریان چینی کاهش یافته، ولی قیمت بشکه‌های موجود ایران در بازار افزایش یافته است.

طرح پنج ساله جدید چین نشان می دهد که چین در رابطه با آینده حضور در صنعت انرژی ایران کمافی السابق امیدوار نیست. به همین دلیل درطول سالیان متمادی در عراق ، عربستان ، قطر ، امارات ، کویت و سایر کشورها سرمایه گذاری کرد ولی در ایران سرمایه گذاری عمده ای نکرد.

تا زمانی که آمریکا جزئیات روش محاسبه خود را منتشر نکند و ارقام اعلام‌شده با داده‌های مربوط به بارگیری، تخلیه و مقصد محموله‌ها تطبیق داده نشود، نمی‌توان با اطمینان گفت جریان نفت از تنگه هرمز به سطح پیش از اختلال بازگشته است.

اگر بخواهیم تحولات اخیر منطقه را صرفاً از دریچه تنش‌های سیاسی، شعارهای رسانه‌ای و جنگ روانی دنبال کنیم، بخش مهمی از واقعیت را از دست خواهیم داد. آنچه آینده معادلات خاورمیانه را رقم می‌زند، بیش از هر چیز به پروژه‌های بزرگ انرژی، سرمایه‌گذاری‌های چند ده میلیارد دلاری و رقابت قدرت‌های جهانی بر سر منابع نفت و گاز مربوط است

تصمیم روسیه برای تعلیق صادرات دیزل تا ۳۱ جولای ۲۰۲۶، در معنای متعارف یک مانور ژئوپلیتیک نبود. این تصمیم پاسخی تدافعی به یک وضعیت اضطراری داخلی در حوزه سوخت بود که بر اثر نبردهای مستمر پهپادی اوکراین علیه زیرساخت‌های فرآورش نفت روسیه ایجاد شد.