سه ضلع  اقتصاد در هم ریخته کشور را تحریم ، تبهکاران اقتصادی و مماشات دستگاه های نظارتی و قضایی تشکیل می دهند. در این میان خالی فروشی بازتولید فسادی قدیمی در لباس جدید است.

سفر بن‌سلمان به آمریکا پیام واضحی به همراه دارد: خاورمیانه وارد عصر تازه‌ای از توازن و همکاری شده است. در این عصر، عربستان تنها یک بازیگر نیست؛ بلکه پایه اصلی نظم جدید منطقه است.

دولت‌های عربی خلیج فارس به مرحله‌ای تازه از خوداتکایی رسیده‌اند؛ آنان نه می‌خواهند کاملاً به واشنگتن متکی باشند و نه قصد دارند در محور شرق ادغام شوند. بلکه با بهره‌گیری از ثروت انرژی، سرمایه‌گذاری‌های فرامرزی و نفوذ رسانه‌ای، در پی بازتعریف نقش خویش به‌عنوان مدیران نظم نوین خاورمیانه‌اند. قطر با دیپلماسی میانجی‌گرانه در پرونده‌های غزه و افغانستان، امارات با نفوذ اقتصادی در آفریقا و شاخ عربی، و عربستان با اصلاحات اقتصادی و نقش در بازار انرژی، هر یک بخشی از این راهبرد منطقه‌ای را نمایندگی می‌کنند.

محصولات پتروشیمی پایه از جمله کاستیک سودا، اوره، متانول و LPG نقش اساسی در زنجیره‌ی تأمین صنایع شیمیایی، کشاورزی، پالایش و انرژی ایفا می‌کنند.

در حال حاضر، شهر تهران حداقل به ۸ هزار دستگاه اتوبوس جدید نیاز دارد، در حالی که میزان واردات فعلی بسیار محدود است. افزون بر این، گفته می‌شود شرکتی که شهرداری تهران برای خرید اتوبوس با آن در چین قرارداد بسته است، از شرکت‌هایی است که ارتباطاتی با رژیم اسرائیل دارد. آیا این موضوع از نظر امنیتی بررسی شده است؟

چین که هم‌اکنون حدود ۹۰ درصد نفت ایران را می‌خرد، احتمالاً از این انزوا برای گرفتن تخفیف‌های بیشتر بهره خواهد برد. این امر می‌تواند وابستگی اقتصادی ایران به چین را بیش از پیش افزایش دهد.

در حال حاضر هیچ نشانه قطعی مبنی بر قصد امارات برای قطع کامل همکاری با ایران وجود ندارد. تجارت غیرنفتی دو کشور همچنان قوی است و حتی در برخی بخش‌ها رو به گسترش است.با این حال، اگر چنین تصمیمی در آینده عملی شود، صنعت پتروشیمی ایران با افزایش هزینه‌ها، کاهش حجم صادرات و فشار بیشتر بر سیستم مالی مواجه خواهد شد.

سیستمهای خنک کنده موتور بسیار حساس بوده و اهمیت بالایی دارند. در صورتی که دمای حاصل از احتراق موتور توسط این سیستم کنترل نشود، فرآیند چرخه حرکتی موتور مختل شده و دچار خسارات سنگین می گردد.

سیستم «ماشه (Snapback Mechanism) اروپا یکی از مهم‌ترین ابزارهای فشار در چارچوب برجام و سیاست‌های تحریمی اتحادیه اروپایی علیه ایران است. این مکانیزم به طرف‌های اروپایی (انگلیس، فرانسه و آلمان) اجازه می‌دهد در صورت نقض جدی تعهدات ایران ذیل برجام یا شکست مذاکرات، روند بازگردانی خودکار تحریم‌ها را فعال کنند.