بیست و یکمین دوره اجلاس سران گروه ۲۰ (G20) از ۱۴ تا ۱۵ دسامبر ۲۰۲۶ (۲۳ و ۲۴ آذر ۱۴۰۵) به میزبانی ایالات متحده آمریکا در شهر میامی (ایالت فلوریدا) و به طور دقیق‌تر در تفریحگاه بین‌المللی «ترامپ نشنال دورال» برگزار می‌شود.

واقعیت را نمی‌توان با تکذیب صف‌های بنزین از بین برد. بهتر است به جای انکار مسئله، درباره راه‌حل آن با مردم صادقانه گفت‌وگو کنیم.

اشنگتن می‌خواهد تحریم ایران را از یک سیاست دوجانبه میان آمریکا و ایران به یک الزام اقتصادی برای بخش بزرگی از اقتصاد جهان تبدیل کند.

اساساً این‌که تخصیص مساوی بنزین به همه افراد، یک سیاست عادلانه باشد محل بحث است. ضمن اینکه سیاست مشابه در هدفمندی یارانه‌ها و کالابرگ هم لزوما به عدالت بیشتر منجر نشد. اصلاً اگر حکمرانی چیزی جز تقسیم مساوی منابع بین افراد نباشد چه نیازی به نهاد دولت است؟

عدم حاکمیت ایالات متحده آمریکا بر تنگه هرمز ، واشنگتن را از حقوق تحت قوانین بین‌المللی بی‌بهره نمی‌گذارد. ایالات متحده آمریکا مدت‌هاست که معتقد است قوانین اصلی کنوانسیون حقوق دریاها در مورد ناوبری و پرواز از طریق تنگه‌های بین‌المللی، از جمله عبور ترانزیتی از تنگه‌های بین‌المللی، منعکس‌کننده حقوق بین‌المللی عرفی هستند. بر اساس این موضع قانونی، کشتی‌ها و هواپیماهای آمریکایی می‌توانند معادل عرفی حقوق عبور ترانزیتی کنوانسیون حقوق دریاها را از طریق تنگه‌های واجد شرایط مطالبه کنند، حتی اگر ایالات متحده آمریکا عضو کنوانسیون نباشد.

طبق آمار اولیه اداره فراساحل نروژ، تولید نفت خام نروژ در ماه جولای به طور متوسط ۱.۷۷۶ میلیون بشکه در روز بوده است.

اگر اختلال تنگه هرمز هم‌زمان موجب افزایش قیمت گاز طبیعی، نفت، حمل‌ونقل و کود شود، تولیدکنندگان اروپایی و آسیایی نیز با افزایش هزینه تولید مواجه خواهند شد. در این وضعیت، بحران دیگر فقط «بحران صادرات اوره خلیج فارس» نیست؛ بلکه به یک بحران جهانی هزینه تولید کود تبدیل می‌شود.

اگر ایران در این جنگ بتواند دست برتر را حفظ کند و نظام حقوقی جدیدی در مورد این تنگه مورد قبول طرفین جنگ قرار گیرد، آنگاه ایران می‌تواند از تنگه هرمز به‌عنوان یک ابزار مدیریتی و راهبردی در آینده استفاده کند.

بازار کاستیک سودا در آینده تنها بر اساس قیمت تولید یا میزان تقاضا تعیین نخواهد شد؛ بلکه امنیت عرضه، قابلیت تحویل و مدیریت ریسک زنجیره تأمین به عوامل اصلی موفقیت تبدیل خواهند شد.

هفدهم مرداد، فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه خبرنگار؛ حرفه‌ای که امروز دیگر صرفاً به انتقال خبر محدود نمی‌شود. در جهانی که واقعیت‌ها در میدان رقابت روایت‌ها معنا می‌یابند و فناوری، شبکه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی مرز میان خبر و محتوا را دگرگون کرده‌اند، خبرنگار بیش از هر زمان دیگری مسئول ساختن روایت‌های دقیق، مستند و قابل اعتماد است. در چنین عصری، ارزش خبرنگار نه در سرعت انتشار، بلکه در توانایی راستی‌آزمایی، تحلیل، معنا بخشیدن به رویدادها و مهم‌تر از همه، حفظ اعتماد عمومی نهفته است؛ چراکه در نهایت، روایت‌هایی ماندگار خواهند شد که بر بنیان حقیقت و اعتماد بنا شده باشند.

اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به بخش خصوصی توانمند، رقابت‌پذیر و صادرات‌محور نیاز دارد. تحقق این هدف بدون وجود نهادی که بتواند به‌طور مؤثر از حقوق تولیدکنندگان، بازرگانان و صادرکنندگان دفاع کند، دشوار خواهد بود.

موفقیت صادرکنندگان در این دوره بیش از هر زمان دیگری به توانایی مدیریت ریسک، بازسازی اعتماد مشتریان، توسعه بازارهای جدید و ارتقای استانداردهای تجاری وابسته خواهد بود.