به گزارش “راهبرد انرژی“،نویسنده معتقد است در هفتههای اخیر نگاه جهانی به ایران تغییر کرده و این کشور دیگر صرفاً یک «مسئله» نیست، بلکه بهعنوان یک «قدرت تأثیرگذار» در حال شناخته شدن است. محور این تغییر، نقش ایران در کنترل تنگه هرمز و تأثیر آن بر اقتصاد جهانی است.
سه واقعیت جدید در تحلیلها برجسته شده است:
1- عبور نفت از تنگه هرمز بدون رضایت ایران ممکن نیست
2- مذاکره با ایران اجتنابناپذیر است
3- هر توافقی نیز قدرت ایران را بهطور کامل از بین نمیبرد
ایران با ترکیب موقعیت جغرافیایی و فناوریهایی مانند موشک، پهپاد، مین دریایی و سیستمهای نظارتی، توانسته بدون بستن کامل تنگه، ریسک و نااطمینانی ایجاد کند و جریان انرژی را مختل سازد. این توانایی نوعی «قدرت بازدارندگی» ایجاد کرده که حتی قدرتهای بزرگ هم بهراحتی نمیتوانند آن را از بین ببرند.
نشانههای این قدرت در رفتار کشورها دیده میشود:
1- کشورهای آسیایی بهدنبال ثبات و تأمین انرژی هستند
2- چین و روسیه به ایران نزدیکتر شدهاند
3- کشورهای منطقه سیاستهای خود را با احتیاط تنظیم میکنند
در نهایت، جهان با یک دوگانگی روبهروست: یا قدرت جدید ایران را بپذیرد یا برای مهار آن وارد درگیری گستردهتر شود.
نویسنده نتیجه میگیرد که یک «تله تشدید تنش» شکل گرفته است: قدرت جدید ایران نه بهراحتی قابل حذف است و نه بهسادگی قابل پذیرش، و همین مسئله میتواند به مرحله بعدی و خطرناکتر درگیری منجر شود.