جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، فرصتی مهم برای روسیه و چین ایجاد کرده است. مسکو و پکن این درگیری را فرصتی می‌بینند تا منافع آمریکا در خاورمیانه و فراتر از آن را تضعیف کنند. هر دو کشور مشتاق‌اند از این جنگ برای فرسایش قدرت آمریکا، کسب اطلاعات درباره سامانه‌های نظامی آن و تضعیف نظم بین‌المللی تحت رهبری واشنگتن بهره ببرند. آن‌ها طیفی گسترده از گزینه‌ها—دیپلماتیک و نظامی، آشکار و پنهان—را در اختیار دارند و تا اینجا نیز تا حدی موفق بوده‌اند.

تحلیل پیش‌رو بر مبنای آخرین داده‌های استراتژیک سال ۲۰۲۶، بررسی رقابت‌های کریدوری در غرب آسیا و انطباق آن با مدل‌های محاسباتی پیشرفته تنظیم شده است. این گزارش به بررسی ایده ایجاد کریدور گازی “قطر-ایران-ترکیه” و وزن ژئوپلیتیک آن می‌پردازد.

بانک اهداف ایران در صورت آغاز مجدد جنگ اعلام شد..

چین در برابر هرمز، هم سود می‌برد و هم آسیب می‌بیند: از یک سو از فرسایش اعتبار آمریکا سود می‌برد، از سوی دیگر از ناامنی مسیر انرژیاش هزینه می‌پردازد.

 از نگاه ایران، بستن هرمز، موازنه قدرت را به سود تهران تغییر می‌دهد و کشورهای وابسته به انرژی خلیج فارس را مجبور می‌کند محاسبات ژئوپلیتیکی خود را نسبت به ایران تغییر دهند.

منطقه‌ای که از جنگ آسیب دیده، اکنون به دنبال فرصتی برای بازسازی است و برای انجام این کار به پول و منابع مالی نیاز خواهد داشت؛ این دیدگاهی است که بسیاری به آن معتقدند.

در بحبوحهٔ جنگ ایران، چین نقشی پیچیده و دوگانه ایفا کرده است. از یک سو، پکن به واسطهٔ شراکت راهبردی ۲۵ ساله، شریان حیاتی اقتصادی و نظامی تهران باقی مانده (از خرید نفت تحریمی گرفته تا ارسال قطعات پهپادی و حتی تدارک موشک‌های دوش‌پرتاب) و از سوی دیگر، همین چین با میانجی‌گری در آتش‌بس، به دنبال جلوگیری از فروپاشی کامل منطقه‌ای است که بخش عمده‌ای از امنیت انرژی‌اش به آن وابسته است.