اما بازار نفت به دلایل شخصی وزیران کاری ندارد؛ بازار به نفت، صادرات، امنیت عرضه و جریان درآمد نگاه می‌کند. بازتاب این خبر در Reuters، Associated Press، Al Jazeera، Arab News، ANSA و Al-Monitor نشان می‌دهد که تغییر در رأس وزارت نفت ایران در شرایط کنونی یک موضوع صرفاً داخلی تلقی نمی‌شود. اکنون مهم‌ترین سؤال این نیست که چرا پاک‌نژاد رفت؛ بلکه اینست که با رفتن او چه چیزی در سیاست نفتی ایران تغییر خواهد کرد؟

در صورت حل چالش‌ها، تاجیکستان می‌تواند به یکی از بازارهای رو به توسعه فرآورده‌های نفتی ایران در آسیای مرکزی تبدیل شود؛ اما تا زمانی که حجم واقعی صادرات، قیمت، مسیر حمل و سازوکار پرداخت مشخص نشود، سخن گفتن از جایگزینی قابل‌توجه نفت ایران به جای عرضه روسیه زودهنگام است.

ماجرای تراستی‌ها را نباید صرفاً در چارچوب چند پرونده مالی یا چند میلیارد دلار بدهی دید. مسئله بزرگ‌تر، ساختار حکمرانی فروش نفت در شرایط تحریم است.

نقطه اصلی کارزار جدید ترامپ را شاید نه در افزایش تعداد تحریم‌ها، بلکه در جنگ بر سر بستن راه‌های تنفس اقتصادی ایران باید جست‌وجو کرد.

محاصره آمریکا در حال حاضر بر صادرات نفت ایران تأثیر گذاشته است، به طوری که تقاضا برای خرید نفت خام ایران توسط مشتریان چینی کاهش یافته، ولی قیمت بشکه‌های موجود ایران در بازار افزایش یافته است.

اگر ایران در این جنگ بتواند دست برتر را حفظ کند و نظام حقوقی جدیدی در مورد این تنگه مورد قبول طرفین جنگ قرار گیرد، آنگاه ایران می‌تواند از تنگه هرمز به‌عنوان یک ابزار مدیریتی و راهبردی در آینده استفاده کند.

در بُعد سیاسی، نزدیکی انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا و تداوم قیمت بنزین خرده‌فروشی در نزدیکی ۴ دلار به ازای هر گالن، ساختار انگیزشی داخلی‌ ایجاد می‌کند که ممکن است در نهایت واشنگتن را به‌سوی درگیرشدن دوباره سوق دهد، حتی اگر موضع اعلام‌شده، عدم مداخله باشد.

وابستگی فوق‌العاده ایران به یک بازار صادراتی واحد، همراه با اتکای ساختاری چین به نفت خام تخفیف‌دار ایران، به این معناست که هرگونه اختلال در هر سوی این رابطه پیامدهایی دارد که فراتر از تجارت دوجانبه انرژی می‌رود.

برنامه هسته‌ ای در این توافق می ‌تواند، تنها یک ابزار چانه‌ زنی برای دسترسی به آنچه آمریکا واقعا به آن نیاز دارد – نفت ایران – باشد. مذاکرات اورانیوم نوک کوه یخ است. اما میلیاردها بشکه نفت در زیر آب پنهان است و دقیقا به همین دلیل است که به نظر می‌ رسد، ناوگان آمریکایی به سواحل ایران رسیده است.

پالایشگاه‌ های مستقل چینی طرحی را برای شروع استفاده فعال ‌تر از نفت ایران برای جبران اختلال در عرضه ونزوئلا تدوین کرده‌ اند. این فرآیند در پس زمینه تغییر ساختار جریان جهانی نفت خام پس از تعلیق صادرات ونزوئلا به چین در حال انجام است.

روسیه می‌تواند از ایران به عنوان شریکی برای تقویت سیاست انرژی خود و کاهش نفوذ آمریکا در بازار جهانی انرژی استفاده کند.