نقطه اصلی کارزار جدید ترامپ را شاید نه در افزایش تعداد تحریم‌ها، بلکه در جنگ بر سر بستن راه‌های تنفس اقتصادی ایران باید جست‌وجو کرد.

عدم حاکمیت ایالات متحده آمریکا بر تنگه هرمز ، واشنگتن را از حقوق تحت قوانین بین‌المللی بی‌بهره نمی‌گذارد. ایالات متحده آمریکا مدت‌هاست که معتقد است قوانین اصلی کنوانسیون حقوق دریاها در مورد ناوبری و پرواز از طریق تنگه‌های بین‌المللی، از جمله عبور ترانزیتی از تنگه‌های بین‌المللی، منعکس‌کننده حقوق بین‌المللی عرفی هستند. بر اساس این موضع قانونی، کشتی‌ها و هواپیماهای آمریکایی می‌توانند معادل عرفی حقوق عبور ترانزیتی کنوانسیون حقوق دریاها را از طریق تنگه‌های واجد شرایط مطالبه کنند، حتی اگر ایالات متحده آمریکا عضو کنوانسیون نباشد.

طرح پنج ساله جدید چین نشان می دهد که چین در رابطه با آینده حضور در صنعت انرژی ایران کمافی السابق امیدوار نیست. به همین دلیل درطول سالیان متمادی در عراق ، عربستان ، قطر ، امارات ، کویت و سایر کشورها سرمایه گذاری کرد ولی در ایران سرمایه گذاری عمده ای نکرد.

اگر اختلال تنگه هرمز هم‌زمان موجب افزایش قیمت گاز طبیعی، نفت، حمل‌ونقل و کود شود، تولیدکنندگان اروپایی و آسیایی نیز با افزایش هزینه تولید مواجه خواهند شد. در این وضعیت، بحران دیگر فقط «بحران صادرات اوره خلیج فارس» نیست؛ بلکه به یک بحران جهانی هزینه تولید کود تبدیل می‌شود.

پالایشگاه آینده می‌تواند همزمان پالایشگاه، مجتمع پتروشیمی، نیروگاه تجدیدپذیر، مرکز تولید هیدروژن، سایت ذخیره‌سازی انرژی و در برخی موارد بخشی از زنجیره مواد اولیه باتری باشد.

مدیرعامل شرکت BitOil با اشاره به چالش‌های چندلایه صنعت روانکار، نسبت به کاهش ذخایر استراتژیک مواد اولیه تولید روغن موتور هشدار داد و تأکید کرد: تداوم محدودیت‌های وارداتی و استفاده از ذخایر موجود، می‌تواند این صنعت را با یک ریسک استراتژیک مواجه کند.

تا زمانی که آمریکا جزئیات روش محاسبه خود را منتشر نکند و ارقام اعلام‌شده با داده‌های مربوط به بارگیری، تخلیه و مقصد محموله‌ها تطبیق داده نشود، نمی‌توان با اطمینان گفت جریان نفت از تنگه هرمز به سطح پیش از اختلال بازگشته است.

برای صادرکنندگان ایرانی اوره، مساله لجستیک تقریباً به اندازه قیمت جهانی اهمیت پیدا کرده است.

بازار جهانی متانول در جولای ۲۰۲۶ تحت تأثیر هم‌زمان دو نیروی متضاد قرار داشت: ضعف تقاضا، به‌ویژه در چین و شرق آسیا، از یک سو و افزایش ریسک‌های عرضه و ژئوپلیتیک در خاورمیانه از سوی دیگر.

صنعت جهانی پتروشیمی وارد مرحله‌ای شده است که در آن اندازه، یکپارچگی زنجیره ارزش، فناوری و دسترسی به بازار بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده مزیت رقابتی هستند.