ایران ظرفیت‌های قابل‌توجهی در انرژی، پتروشیمی، صنایع شیمیایی، معدن، کشاورزی و خدمات دارد. چالش اصلی فقط تولید این محصولات نیست؛ چگونگی رساندن آنها به بازارهای جهانی با هزینه، ریسک و محدودیت کمتر است.

اگر آمریکا در یک سازوکار اقتصادی جدید با ایران در هرمز منافع مستقیم مالی داشته باشد، انگیزه واشنگتن برای حفظ توافق تنها به امنیت انرژی محدود نخواهد بود.

اگر اختلال تنگه هرمز هم‌زمان موجب افزایش قیمت گاز طبیعی، نفت، حمل‌ونقل و کود شود، تولیدکنندگان اروپایی و آسیایی نیز با افزایش هزینه تولید مواجه خواهند شد. در این وضعیت، بحران دیگر فقط «بحران صادرات اوره خلیج فارس» نیست؛ بلکه به یک بحران جهانی هزینه تولید کود تبدیل می‌شود.

بازار کاستیک سودا در آینده تنها بر اساس قیمت تولید یا میزان تقاضا تعیین نخواهد شد؛ بلکه امنیت عرضه، قابلیت تحویل و مدیریت ریسک زنجیره تأمین به عوامل اصلی موفقیت تبدیل خواهند شد.

اقتصاد ایران بیش از هر زمان دیگری به بخش خصوصی توانمند، رقابت‌پذیر و صادرات‌محور نیاز دارد. تحقق این هدف بدون وجود نهادی که بتواند به‌طور مؤثر از حقوق تولیدکنندگان، بازرگانان و صادرکنندگان دفاع کند، دشوار خواهد بود.

موفقیت صادرکنندگان در این دوره بیش از هر زمان دیگری به توانایی مدیریت ریسک، بازسازی اعتماد مشتریان، توسعه بازارهای جدید و ارتقای استانداردهای تجاری وابسته خواهد بود.

موفقیت ایران در افزایش صادرات پتروشیمی به میزان قابل توجهی به بازسازی زیرساخت‌ها، توسعه صنایع پایین‌دستی، تنوع‌بخشی به بازارهای صادراتی و بهره‌گیری از دیپلماسی اقتصادی وابسته خواهد بود.

کشورهایی مانند آمریکا، روسیه، نروژ و برخی تولیدکنندگان آفریقایی ممکن است از افزایش قیمت جهانی نفت سود ببرند. در شرایطی که صادرات ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس بشدت کاهش یافته، این کشورها می‌توانند سهم بیشتری از بازار جهانی انرژی را به دست آورند.

بمباران صنایع پتروشیمی ایران در جریان جنگ اخیر تنها یک حمله نظامی به چند مجتمع صنعتی نیست، بلکه تهدیدی مستقيم عليه اقتصاد کشور محسوب می شود کاهش تولید، افت صادرات کمبود ارز افزایش تورم آسیب به بازار کار و کاهش سرمایه گذاری از مهمترین پیامدهای این بحران هستند.

تقویت برند و اعتبار بین‌المللی شرکت‌ها برای حفظ مشتریان بلندمدت نیز از دیگر راهکارهایی است که باید در دستور کار اجرایی صادرکنندگان محصولات پتروشیمیایی ایران قرار بگیرد.

سفر بن‌سلمان به آمریکا پیام واضحی به همراه دارد: خاورمیانه وارد عصر تازه‌ای از توازن و همکاری شده است. در این عصر، عربستان تنها یک بازیگر نیست؛ بلکه پایه اصلی نظم جدید منطقه است.