در افغانستان، دولت طالبان رودخانه‌ای را که آب شهر مشهد با جمعیت یک میلیون نفر را نیز تامین می‌کند، مسدود کرده است.

قاهره، اگرچه از این توافق، انرژی و کمک مالی قابل توجهی دریافت خواهد کرد؛ اما ممکن است با تشدید تنش‌های داخلی روبرو شود.

راهبرد درازمدت و چند محوری و موفق چین موجب شده است این کشور منابع انرژی خود را متنوع سازد و رشد مصرف را کنترل کند و از میزان وابستگی خود به نفت خام بکاهد و اهرم فشار آمریکا را تضعیف نماید. 

افزایش موقت صادرات نفت خام ایران در بحبوحه بمباران تهران توسط اسرائیل؛ نشانگر ناکارآمدی تحریم‌های نفتی در شرایط تازه ژئوپلیتیک است.

دولت به صنایع اجازه داده است برق وارداتی از طریق خطوط انتقال موجود از ترکیه (با ظرفیت ۵۰۰ مگاوات) و آذربایجان (با انتظار تأمین ۱۴۰ مگاوات در تابستان) دریافت کنند.

جایی که آب‌های زیرزمینی ناپدید شوند، زمین نشست می‌کند. این مورد در برخی از نقاط تهران نیز صدق می‌کند. برنامه‌های حکومت برای انتقال پایتخت جدید نیستند؛ مطالعات رسمی در این باره سال‌ها پیش انجام شده است. دلیلی که اغلب ذکر می‌شود، ترس از وقوع زلزله‌ای بزرگ در منطقه است.

ه نظر می‌رسد دولت تهران این پروژه را بخشی کلیدی از برنامه خود برای کاهش آثار تحریم‌ها و تقویت روابط با شرق می‌داند.

دولت دونالد ترامپ بزرگترین بسته تحریم ‌ها علیه ایران از سال ۲۰۱۸ را اعلام کرده است.

منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا گذشته از نوسانات مداوم ژئوپلیتیک با دو چالش سیاسی روبرو است: کمبود شدید آب و ضرورت تنوع بخشیدن به اقتصاد. این منطقه بیشترین تنش آبی را در سطح جهان دارد؛ 16 کشور از 25 کشوری که بیشترین تنش آبی را در جهان دارند در این منطقه واقع شده‌اند و بحرین در رتبه اول قرار دارد.

شرکت ADO-G پیشنهاد ساخت یک تونل ۶۰۰ کیلومتری از دریای سیاه به دریای خزر را با استفاده از اختلاف ارتفاع (-۲۶.۵ متر) داده است. این پروژه شامل توربین‌ های آبی برای تولید انرژی است. هزینه و خطرات زیست ‌محیطی همچنان یک مشکل در مسیر اجرا هستند.

اوپک پلاس که مسکو مدت‌ها از موازنه قدرت در آن سود می‌برد، شاهد تغییر در پویایی خود بوده است. روسیه در مخالفت با تمایل عربستان سعودی برای افزایش تولید شکست خورد و قیمت نفت بار دیگر در بحبوحه بحران شدید بودجه به سطوح نامطلوبی برای مسکو کاهش یافت.