در صورت تحقق این صندوق، مدل تأمین مالی پروژه‌های پتروشیمی ایران از اتکای صرف به منابع داخلی و تسهیلات بانکی به سمت ترکیبی از سرمایه‌گذاری خارجی، فاینانس بین‌المللی، مشارکت‌های مشترک و صندوق‌های توسعه‌ای حرکت خواهد کرد.

موفقیت ایران در افزایش صادرات پتروشیمی به میزان قابل توجهی به بازسازی زیرساخت‌ها، توسعه صنایع پایین‌دستی، تنوع‌بخشی به بازارهای صادراتی و بهره‌گیری از دیپلماسی اقتصادی وابسته خواهد بود.

وقتی به بازگشت چهره‌هایی مثل ترامپ در سیاست آمریکا نگاه می‌شود، بیش از آنکه با یک «فرد» روبه‌رو باشم، با یک «کارکرد» در ساختار قدرت مواجه می‌شویم.

سال‌ها سرمایه‌گذاری ناکافی در توسعه بالادستی گاز ، زیرساخت‌های مایع‌سازی و ظرفیت صادرات، شکاف فزاینده‌ای بین تقاضای انرژی در آینده و عرضه موجود ایجاد کرده است. در عین حال، امنیت انرژی پس از اختلالات مکرر در بازارهای جهانی انرژی، به یک اولویت تعیین‌کننده سیاست برای دولت‌ها در سراسر جهان تبدیل شده است. نتیجه اینست که زیرساخت‌های LNG با رقابت جهانی به طور فزاینده‌ای استراتژیک می‌شوند.

حفظ موقعیت ایران در تنگه هرمز تنها با شعار و تقابل ممکن نیست، بلکه مستلزم ایجاد موازنه‌ای هوشمند میان قدرت بازدارندگی و تعامل سیاسی است. اگر این فرصت نیز مانند بسیاری از ظرفیت‌های پیشین از دست برود، ایران ممکن است آخرین اهرم مؤثر ژئوپلیتیکی خود را نیز تضعیف‌شده ببیند

کشورهایی مانند آمریکا، روسیه، نروژ و برخی تولیدکنندگان آفریقایی ممکن است از افزایش قیمت جهانی نفت سود ببرند. در شرایطی که صادرات ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس بشدت کاهش یافته، این کشورها می‌توانند سهم بیشتری از بازار جهانی انرژی را به دست آورند.

پالایشگاه های چینی این روزها با مشکل ممنوعیت صادرات فرآورده های نفتی برای جلوگیری از کمبود فرآورده های نفتی در بازار داخلی چین نیز دست به گریبان هستند . به همین دلیل و البته بدلیل محاصره دریائی آمریکا صادرات فرآورده های نفتی نظیر بنزین و گازوئیل از چین و سایر صادرکنندگان فرآورده های نفتی به ایران میسر نیست.