روسیه‌ قوی، مانند ایران قوی، متأسفانه به معنای درگیری است و درگیری بین‌المللی، متأسفانه به معنای آمدن آمریکا به کمک است.

این امر به تعمیق کنترل بر تجارت جهانی به‌ طور کلی، و به‌ویژه تجارت انرژی می‌انجامد که شامل نفت خام، فرآورده‌های نفتی، گاز مایع و زغال‌سنگ است.

آمارهای رسمی نشان می‌دهد سوریه در سال 2005 بیش از 152 هزار بشکه نفت و حدود 5.5 میلیون متر مکعب گاز در روز تولید می‌کرد. اما آغاز جنگ داخلی سوریه در سال 2011 آسیب زیادی به میدان های نفت و گاز سوریه وارد کرد و اکنون میدان های نفت و گاز برای بازگشت به ظرفیت کامل تولید، نیازمند تعمیر و بازسازی اساسی هستند. 

این استان جنوبی بیش از 80 درصد نفت عراق را تولید می‌کند و همین مساله هر گام به سوی استقلال نسبی آن را به عامل نگرانی جدی برای بغداد تبدیل می‌سازد. دولت فدرال نگران است که تبدیل بصره به اقلیم، کنترل آن بر مهم‌ترین منبع مالی کشور را کاهش دهد، آن هم در شرایطی که اساسا با اقلیم کردستان بر سر درآمدهای نفتی و گذرگاه‌های مرزی با منازعات مزمن روبه‌رو است. 

ژئوپلیتیک بزرگ‌ترین عامل غیرقابل پیش‌بینی برای بازارهای نفت در سال ۲۰۲۶ است، با سه تولیدکننده بزرگ جهان – روسیه، ایران و ونزوئلا، که روی هم رفته ۱۷٪ از عرضه جهانی نفت خام را تشکیل می‌دهند – که در ۱۲ ماه آینده با تشدید یا تسهیل تحریم‌ها مواجه خواهند شد.

وقفه‌های طولانی‌مدت تولید در ونزوئلا احتمالاً قیمت نفت و تولیدات نفتی، به ویژه گازوئیل، را بالا خواهد برد. ترکیب نفت خام سنگین-ترش ونزوئلا برای تولید گازوئیل بسیار مناسب است.

سفر بن‌سلمان به آمریکا پیام واضحی به همراه دارد: خاورمیانه وارد عصر تازه‌ای از توازن و همکاری شده است. در این عصر، عربستان تنها یک بازیگر نیست؛ بلکه پایه اصلی نظم جدید منطقه است.

دولت‌های عربی خلیج فارس به مرحله‌ای تازه از خوداتکایی رسیده‌اند؛ آنان نه می‌خواهند کاملاً به واشنگتن متکی باشند و نه قصد دارند در محور شرق ادغام شوند. بلکه با بهره‌گیری از ثروت انرژی، سرمایه‌گذاری‌های فرامرزی و نفوذ رسانه‌ای، در پی بازتعریف نقش خویش به‌عنوان مدیران نظم نوین خاورمیانه‌اند. قطر با دیپلماسی میانجی‌گرانه در پرونده‌های غزه و افغانستان، امارات با نفوذ اقتصادی در آفریقا و شاخ عربی، و عربستان با اصلاحات اقتصادی و نقش در بازار انرژی، هر یک بخشی از این راهبرد منطقه‌ای را نمایندگی می‌کنند.

تحلیلگر مسائل انرژی گفت: وضعیت کنونی سیاست‌های تحریمی غرب نشان از آن دارد که ضروری است جایگاه ژئوانرژیک ایران با بهره‌گیری از دیپلماسی هوشمند انرژی، بازتعریف شود.

کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: بررسی بازار انرژی و تحولات بازار جهانی و فرصت‌ها و تهدیدهای آن برای ایران، امروز به یک مسئله جدی برای کشورمان تبدیل شده است. این موضوع بویژه تحت تأثیر بحران‌های جهانی اوکراین و خلیج فارس بر قیمت و تقاضای نفت برای کشورمان، اهمیت بیشتری یافته است.

قاهره، اگرچه از این توافق، انرژی و کمک مالی قابل توجهی دریافت خواهد کرد؛ اما ممکن است با تشدید تنش‌های داخلی روبرو شود.