چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵ – Wednesday 22 July 2026

ساعت: ۲۰:۳۲

دسته بندی: دیپلماسی انرژی
ابتکاراتی برای محدود کردن صادرات نفت آمریکا در حال مطرح شدن هستند، از جمله قانون ممنوعیت صادرات بنزین که توسط نماینده رو خانا (دموکرات از کالیفرنیا) ارائه شده است. اگرچه وزیر انرژی آمریکا، کریس رایت، گفته است که دولت ترامپ “هیچ برنامه‌ای” برای محدود کردن صادرات ندارد، بسیاری از ناظران معتقدند که کنترل‌های صادراتی واقعاً می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد اگر قیمت سوخت دوباره روند صعودی پیدا کند.
آژانس بین‌المللی انرژی در گزارش سرمایه‌گذاری انرژی جهانی ۲۰۲۶ خود اعلام کرد هزینه بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده می‌تواند «جریان سرمایه خروجی را کاهش دهد؛ جریانی که به منبع رو به رشد تأمین مالی برای پروژه‌های زیرساختی و انرژی در مناطق دیگر تبدیل شده است».
بازتعریف راهبردی انرژی پاک از یک تعهد اقلیمی به یک دارایی امنیت انرژی ممکن است یکی از مهم‌ترین میراث‌های بلندمدت بحران جنگ ایران در سال ۲۰۲۶ باشد. کشورهایی که شاید به دلیل هزینه‌ها سرمایه‌گذاری در انرژی پاک را به تعویق انداخته بودند، اکنون یک منطق امنیتی قوی برای تسریع این روند دارند.
اختلالات طولانی‌مدت در عرضه می‌تواند الگوهای تجارت پتروشیمی جهانی را به طور بنیادی تغییر دهد، به طوری که مناطق مصرف‌کننده امنیت عرضه را از طریق ترتیبات تأمین متنوع و افزایش توان تولید داخلی در اولویت قرار دهند.»
رهبران فعلی و آینده ایران نیز مانند رهبران گذشته به‌خوبی آگاه خواهند بود که یک ایران قدرتمند و نیرومند هرگز در اسرائیل یا واشنگتن مورد استقبال قرار نخواهد گرفت. مگر آن‌که ایران حاضر باشد جایگاه پایین‌تری را در منطقه بپذیرد—چیزی که هیچ سیاستمدار ایرانی در عصر ملی‌گرایی پوپولیستی نمی‌تواند آن را قبول کند—در این صورت، منطق حرکت ایران به سمت بازدارندگی هسته‌ای تقریباً اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.
سال‌ها سرمایه‌گذاری ناکافی در توسعه بالادستی گاز ، زیرساخت‌های مایع‌سازی و ظرفیت صادرات، شکاف فزاینده‌ای بین تقاضای انرژی در آینده و عرضه موجود ایجاد کرده است. در عین حال، امنیت انرژی پس از اختلالات مکرر در بازارهای جهانی انرژی، به یک اولویت تعیین‌کننده سیاست برای دولت‌ها در سراسر جهان تبدیل شده است. نتیجه اینست که زیرساخت‌های LNG با رقابت جهانی به طور فزاینده‌ای استراتژیک می‌شوند.
تفاوت اصلی «قدرت سیبری ۲» با پروژه نخست این است که این بار روسیه می‌خواهد مستقیماً بخشی از بازار ازدست‌رفته اروپا را با چین جایگزین کند. اگر ظرفیت ۵۰ میلیارد متر مکعبی این خط با افزایش صادرات خطوط دیگر ترکیب شود، صادرات گاز روسیه به چین می‌تواند از ۱۰۰ میلیارد متر مکعب در سال عبور کند.
Energy Strategy
اتاق خبر انرژی