مساله اصلی اکنون فقط این نیست که نفت ۱۰۰ دلار می‌شود یا نه؛ مسئله این است که بازار جهانی نفت تا چه مدت می‌تواند هزینه‌های یک جنگ طولانی را تحمل کند.

عبور برنت از مرز ۱۰۰ دلار را نباید صرفاً یک اتفاق قیمتی دانست. این اتفاق نشانه‌ای از بازگشت ریسک ژئوپلیتیک به قلب بازار جهانی نفت است؛

تحلیل‌گرانی که وضعیت تنگه هرمز را دنبال می‌کنند، سه مسیر محتمل را شناسایی کرده‌اند که هر یک پیامدهای متفاوتی برای بازار دارند

با مسدود شدن تنگه هرمز و صعود قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار، خطوط هوایی با تحمل نزدیک به ۱۵ میلیارد دلار زیان ناشی از دو برابر شدن قیمت سوخت جت، بیشترین آسیب را دیده‌اند و غولی مانند تویوتا با پیش‌بینی خسارت ۴.۳ میلیارد دلاری روبه‌روست. ‌

قیمت نفت خام یک روز پس از دیدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، با رشد بیش از ۲ درصدی به حدود ۱۰۹ دلار رسید.

اگر می‌خواهید ترامپ را در ایران متوقف کنید، او را نباید صرفاً به مصالحه کشاند؛ باید طوری بازتعریفش کرد که تصورش از پیروزی در چارچوبی جدید شکل گیرد. او تنها در صورتی عقب می‌نشیند که احساس کند برنده شده حتی اگر در واقعیت، بازی را واگذار کرده باشد.

مشاور مالی نخست‌وزیر عراق، بر ضرورت کاهش وابستگی به نفت و جذب سرمایه‌گذاری خارجی و پیوند با اقتصاد بین‌المللی به منظور تقویت رشد اقتصادی این کشور بر اساس برنامه توسعه ملی تاکید کرد.

آنچه جهان بیش از همه از آن می‌ترسد، اختلال در جریان منابع انرژی در مناطق حساس مانند دریای سرخ، تنگه هرمز، کانال سوئز یا باب المندب است که به افزایش شدید قیمت‌های بین المللی انرژی منجر خواهد شد