دولت آقای ترامپ در حال حاضر در حال بحث در مورد ممنوعیت احتمالی صادرات است. اگر چنین ممنوعیتی اعمال شود، قیمت‌های جهانی به سرعت افزایش خواهند یافت. سواحل آمریکا که به واردات متکی هستند، از افزایش قیمت واردات و هرگونه تلافی از سوی سایر صادرکنندگان آسیب خواهند دید. پالایشگاه‌های این کشور که شاهد کاهش حاشیه سود خود هستند، تولید را کاهش خواهند داد.

بزرگ‌ترین برنده این شوک نفتی، ایالات متحده است؛ کشوری که به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت و گاز جهان، نه‌تنها ضربه اقتصادی جنگ آغازشده توسط خود و اسرائیل را مهار کرده، بلکه با تزریق روزانه میلیون‌ها بشکه نفت و سوخت به بازار، درآمدهای بادآورده‌ای بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار به دست آورده است.

حفظ موقعیت ایران در تنگه هرمز تنها با شعار و تقابل ممکن نیست، بلکه مستلزم ایجاد موازنه‌ای هوشمند میان قدرت بازدارندگی و تعامل سیاسی است. اگر این فرصت نیز مانند بسیاری از ظرفیت‌های پیشین از دست برود، ایران ممکن است آخرین اهرم مؤثر ژئوپلیتیکی خود را نیز تضعیف‌شده ببیند

سناریوی پایه جی‌پی‌مورگان بازگشایی را حدود اول ژوئن (۱۱ خرداد) پیش‌بینی می‌کند، در حالی که گلدمن ساکس «بازگشایی تدریجی» را پیش‌بینی می‌کند که تا اواخر ژوئن (تیرماه) کامل می‌شود. در این سناریو، گلدمن انتظار دارد قیمت نفت برنت تثبیت شود و سپس تا پایان سال به سمت ۹۰ دلار در هر بشکه کاهش یابد.

ایران توانایی تحمیل هزینه‌هایی را دارد که نه آمریکا و نه اقتصاد جهانی قادر به تحمل آن نیستند.

نویسندگان به صدای «تیک تاک ساعت نفت» اشاره می‌کنند (حتی خوش‌بینانه‌ترین برآوردها از ظرفیت ذخیره‌سازی ایران، خاموشی و توقف اجتناب‌ناپذیر کوتاه‌مدت را پیش‌بینی می‌کنند).

واشنگتن نمی‌تواند عواقب شکست در این جنگ را معکوس یا کنترل کند.

رقابت آمریکا و چین معمولاً حول تجارت، هوش مصنوعی و نیمه‌رساناها توضیح داده می‌شود؛ اما همه این‌ها بر یک پایه مهم استوارند: دسترسی مطمئن به انرژی در مقیاس بزرگ. اقتصاد صنعتی چین، از کارخانه‌های صادراتی تا مراکز داده هوش مصنوعی، به جریان مستمر انرژی وابسته است.

از فرصتهای مشارکت آمریکا و کشورهای عربی خلیج فارس در زمینه زیرساخت‌های جایگزین، سرمایه‌گذاری در خطوط لوله نفت و گاز و شبکه‌های ریلی از طریق عراق، اردن و سوریه برای اتصال خلیج‌فارس به دریای مدیترانه و دور زدن تنگه هرمز است.

سیریک از نظر استراتژیک اهمیت دارد، زیرا به خط لوله گوره-جاسک متصل است؛ مسیری کلیدی برای صادرات نفت ایران که با هدف دور زدن تنگه هرمز طراحی شده است.

ایران نشان داده که قادر است هر زمانی که بخواهد، تنگه هرمز را حتی مقابل چشمان نیروی نظامی بزرگ آمریکا به روی کشتی‌ها ببندد. واشینگتن نبايد دچار توهم نشود که زور نظامی و مانورهای دیپلماتیک می‌توانند این مشکل را برای همیشه حل کنند.