به گزارش “راهبرد انرژی“، عربستان سعودی چهار قرارداد یکپارچه ساخت چاه را به شرکت خدمات نفتی SLB، که پیشتر با نام شلمبرژه شناخته میشد، واگذار کرده است. بر اساس این قراردادها، SLB طی یک برنامه سهساله مسوولیت مدیریت خدمات ساخت و تحویل ۴۵۰ حلقه چاه را بر عهده خواهد داشت.
مدت اولیه قراردادها سه سال تعیین شده و امکان تمدید آنها برای دو سال دیگر نیز وجود دارد. جزئیات مالی این قراردادها اعلام نشده است.
استیو گاسن، معاون اجرایی جغرافیایی SLB، گفت اجرای یک برنامه چندساله برای تحویل صدها چاه در مناطق عملیاتی مختلف، به مدلی یکپارچه نیاز دارد که برنامهریزی، عملیات اجرایی و فرآیندهای دیجیتال را به یکدیگر متصل کند.
تلاش عربستان برای حفظ مسیرهای صادراتی
انعقاد این قراردادها در شرایطی انجام میشود که عربستان سعودی همزمان با چالشهای ناشی از اختلال در مسیرهای صادرات نفت، در حال تقویت ظرفیت تولید و انعطافپذیری شبکه انتقال خود است.
پس از اختلال شدید در تردد نفتکشها از تنگه هرمز، عربستان بخشی از صادرات نفت خود را به سمت پایانه ینبوع در ساحل دریای سرخ منتقل کرد و هدف ارسال روزانه حدود ۵ میلیون بشکه نفت از مسیر غربی را دنبال کرده است.
با اینحال، ناامنی در دریای سرخ و تهدیدهای ناشی از حملات حوثیها، استفاده از مسیر دریای سرخ به سمت بازارهای آسیایی را نیز با محدودیتهایی روبهرو کرده است. تنگه بابالمندب دروازه اصلی ارتباط دریای سرخ با اقیانوس هند و مسیرهای صادراتی آسیا محسوب میشود.
خط لوله شرق–غرب در کانون توجه
خط لوله شرق–غرب عربستان که توان انتقال حداکثر حدود ۷ میلیون بشکه نفت در روز به ینبوع را دارد، در ۱۰ سپتامبر آسیب دید؛ هرچند به گزارش رویترز، این خط لوله در همین هفته مجدداً راهاندازی شده است.
عربستان همچنین استفاده از روش موسوم به shuttling را افزایش داده است؛ روشی که در آن نفت از طریق انتقال کشتیبهکشتی در نزدیکی سواحل عمان، برای دور زدن محدودیتهای تردد در تنگه هرمز جابهجا میشود.
آرامکو به دنبال مسیرهای صادراتی جدید
امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، نیز در گفتوگویی اعلام کرده است که این شرکت میتواند زیرساختهای آسیبدیده را ظرف چند روز تعمیر کند و همزمان در حال بررسی مسیرهای اضافی برای صادرات نفت خام است.
در مجموع، قرارداد جدید SLB را میتوان بخشی از برنامه گستردهتر عربستان برای حفظ ظرفیت تولید و توسعه زیرساختهای نفتی دانست؛ برنامهای که در کنار افزایش انعطافپذیری مسیرهای انتقال و صادرات، اهمیت بیشتری در شرایط اختلال در مسیرهای سنتی صادرات نفت این کشور پیدا کرده است.
