به گزارش “راهبرد انرژی“،بر اساس گزارش HFI Research ، جیپیمورگان و گلدمن ساکس به طور فزایندهای روی این گمانهزنی شرط بستهاند که تنگه هرمز تا ژوئن (خرداد) بازگشایی میشود؛ فرضی که اکنون به ستون اصلی حفظ انسجام بازارهای جهانی نفت تبدیل شده است.
سناریوی پایه جیپیمورگان بازگشایی را حدود اول ژوئن (۱۱ خرداد) پیشبینی میکند، در حالی که گلدمن ساکس «بازگشایی تدریجی» را پیشبینی میکند که تا اواخر ژوئن (تیرماه) کامل میشود. در این سناریو، گلدمن انتظار دارد قیمت نفت برنت تثبیت شود و سپس تا پایان سال به سمت ۹۰ دلار در هر بشکه کاهش یابد.
اقتصاد جهانی تاکنون عمدتاً به لطف دو ضربهگیر موقت که شدت واقعی اختلال در عرضه را پنهان کردهاند، از یک شوک تمامعیار انرژی در امان مانده است.
صادرات نفت دریایی آمریکا در ماه گذشته نسبت به سال قبل حدود ۳.۸ میلیون بشکه در روز جهش داشته است.
در همان زمان، چین واردات نفت دریایی خود را ۵.۵ میلیون بشکه در روز کاهش داده و ظاهراً به جای رقابت برای تأمین منابع در بازارهای جهانی، از ذخایر استراتژیک خود مصرف میکند.
به گفته «تحقیقات اچافآی»، تنها همین دو تغییر، حدود ۹.۳ میلیون بشکه از ۱۲.۳ میلیون بشکه کاهش روزانه جریان نفت خاورمیانه به دلیل اختلال در تنگه هرمز را جذب کردهاند.
بانکها همچنین به موجودیهای غیرعادی بالای پیش از جنگ و نیز تغییر جهت به سمت منابع انرژی جایگزین به عنوان دیگر جاذبهای شوک اشاره میکنند.
اما تحلیلگران هشدار میدهند که سیستم به طور فزایندهای شکننده است. اچافآی میگوید هیچکدام از ضربهگیرهای فعلی در بلندمدت پایدار نیستند، در حالی که جیپیمورگان هشدار میدهد که بسته ماندن طولانیمدت تنگه میتواند به سرعت بازارها را دوباره تنگ کند.
گلدمن ساکس میگوید ریسکها همچنان «به سمت پیامدهای نامطلوبتر سنگینی میکنند». تحلیل سناریوهای این بانک دو مسیر را نشان میدهد:
۱. اگر بازگشت به حالت عادی تنگه هرمز تا پایان ژوئیه (اوایل مرداد) به تأخیر بیفتد و آسیب دائمی خفیفی به جریان نفت وارد شود، قیمت برنت در محدوده ۱۱۰ تا ۱۲۰ دلار تا پایان سال ۲۰۲۶ باقی میماند.
۲. اگر این تأخیر تا پایان ژوئیه ادامه یابد و آسیب دائمی شدیدتری به شکل کاهش ظرفیت به مقدار ۲.۵ میلیون بشکه در روز رخ دهد، قیمت برنت به ۱۴۰ تا ۱۶۰ دلار جهش میکند و تا مدتها در سال ۲۰۲۷ بالا باقی میماند.