به گزارش “راهبرد انرژی“، ریچار فانتین رییس مرکز امنیت آمریکای نوین (CNAS) می نویسد : در تنگه هرمز بنبست ایجاد شده و اقتصاد جهانی به گروگان گرفته شده است. آمریکا در حال بررسی گزینههای جدید برای شکستن این وضعیت است:
1- قیمت نفت امروز به بالاترین سطح خود در چهار سال گذشته رسید. در سراسر جهان، تورم افزایش یافته و رشد اقتصادی کاهش پیدا کرده است. آمریکا بنادر ایران را محاصره کرده و ایران نیز عملاً جهان را در محاصره قرار داده است. و فعلاً هیچ پایانی برای این وضعیت دیده نمیشود.
2- برخی ادعا میکنند ایران بهزودی مجبور به تسلیم خواهد شد. اقتصاد ایران که پیش از جنگ هم ضعیف بود، اکنون در وضعیت فروپاشی قرار دارد. رئیسجمهور ترامپ میگوید ظرفیت ذخیرهسازی نفت ایران در حال تمام شدن است و این وضعیت ظرف حدود سه روز زیرساختهای ایران را «منفجر» خواهد کرد. او این حرف را چهار روز پیش زده بود.
3- شرط بستن روی فروپاشی خودبهخودی ایران، رویکرد چندان مناسبی برای پایان دادن به جنگ نیست؛ چه برسد به کاهش قیمت انرژی. در عوض، تهران پیشنهاد یک توافق محدود برای پایان دادن به محاصرهها را مطرح کرده است.
4- ترامپ این رویکرد را رد کرده، زیرا نگران است که پایان دادن به محاصره آمریکا، اهرم فشار اصلی علیه ایران را از بین ببرد و مذاکرات آینده درباره سایر مسائل هرگز نتیجهای ندهد. بنابراین، سیاست فعلی این است که بنادر ایران بسته بمانند تا ایران تسلیم شود.
5- اما ایران همچنان ابزار فشار خود را حفظ کرده و همین مشکل اصلی است. نیروی دریایی متعارف ایران نابود شده، اما هنوز میتواند تنگه هرمز را مسدود کند. رئیس سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا اخیراً گفته ایران همچنان هزاران موشک و پهپاد در اختیار دارد. ایران هم فشار اقتصادی را تحمل میکند و هم به دیگران تحمیل میکند.
6- جنگِ محاصرهها در واقع شرطبندی روی زمان است: اینکه ما بیشتر از آنها دوام میآوریم. اما انتظار برای تسلیم ایران اکنون بیش از گذشته محل تردید است. بر اساس همه نشانهها، ایران اکنون به یک دیکتاتوری نظامی نیمهپنهان تبدیل شده است. با قرار گرفتن سپاه پاسداران در رأس قدرت، توافق ایران درباره پرونده هستهای، موشکها، حمایت از نیروهای نیابتی و مسائل دیگر تقریباً غیرقابل تصور به نظر میرسد.
7- به همین دلیل تمرکز روی گزینههای جدید، از جمله بمباران ایران برای بازگرداندنش به میز مذاکره، افزایش یافته است. اما این گزینه همان مشکلات قبلی را دارد: حمله به زیرساختهای غیرنظامی به مردم ایران آسیب میزند، اما شاید حاکمان را وادار به عقبنشینی نکند.
8- تهران هم ممکن است به تأسیسات انرژی در خلیج فارس حمله متقابل کند. و هیچ تضمینی هم وجود ندارد که این روش مؤثر باشد.
برخی متحدان آمریکا نیز عصبی شدهاند. صدراعظم آلمان گفته آمریکا توسط رهبران ایران «تحقیر» شده است؛ حرفی که چندان دوستانه نبود. ترامپ هم در واکنش، دوباره تهدید کرده نیروهای آمریکایی را از آلمان خارج میکند. اما بهتر بود بهجای این تهدید، از آلمان تعهدی جدی برای مشارکت در ائتلاف پساجنگ جهت تأمین امنیت تنگه هرمز بگیرد.
9- جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای هدفی ضروری است. متوقف کردن حمایت ایران از نیروهای نیابتی، محدود کردن برنامه موشکی و پایان دادن به سرکوب داخلی نیز اهداف بسیار مطلوبی هستند. اما بازگشایی تنگه هرمز باید هدف فوری باشد. این احتمالاً نیازمند یک توافق موقت برای پایان دادن به محاصره دوطرفه است، در حالی که سایر مسائل بعداً حلوفصل شوند و مهمتر از همه، دیگر ابزارهای فشار همچنان حفظ شوند. در غیر این صورت، آمریکا صرفاً روی زمان شرط بسته است — و ساعت همچنان در حال تیکتاک کردن است.
