در روزهایی که سخن از ادغام یا انحلال برخی نهادهای کشور به میان آمده است، مطرح شدن نام سازمان امور عشایر ایران مایه‌ی نگرانی است؛ چرا که این سازمان نه‌فقط یک دستگاه اجرایی، بلکه بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و تولیدی ملت ایران به شمار می‌رود.

در روزگاری که تصویر، بیش از واقعیت، قدرت می‌آفریند و معنا، پیش‌تر از محصول، جلب اعتماد می‌کند، پرداختن به رویدادهایی چون نمایشگاه‌های بین‌المللی، بدون توجه به نقش حیاتی رسانه و ارتباطات، روایتی ناقص خواهد بود. چراکه در این بسترها، نه فقط کالای صنعتی، بلکه هویت ملی در معرض دید قرار می‌گیرد. اینجا، سکوت جایز نیست؛ روایت لازم است.