قانونگذاران آمریکا از زمان حمله حماس به رژیم صهیونیستی در هفتم اکتبر، موارد مختلف افزایش فشار بر ایران را مورد بحث گذاشته‌اند. ایران یکی از حامیان قدیمی حماس است، اما تهران مداخله خود در این حملات را رد می‌کند.

تدابیری که به قصد تنبیه خودکامگان به کار گرفته می شود، به فرسایش همان نظم غربی ای می انجامد که حفاظت از آن، هدف اصلی تحریم هاست.

شاید به لطف تحریم ها است که امروز به نظر می رسد، اقتصاد ایران بسیار متنوع تر از اکثر کشورهای وابسته به نفت در خاورمیانه است.

وبسایت «تانکر تراکر» که رفت و آمد نفتکش ها را زیر نظر دارد، میزان صادرات نفت خام ایران را بیش از 2 میلیون بشکه در روز اعلام کرده است.

دولت بایدن نقض تحریم فروش نفت ایران را نادیده گرفت تا اولا، دولت ایران را پشت میز مذاکره درباره برنامه هسته ای این کشور نگه دارد و ثانیا، به اروپا برای تامین نفت مورد نیاز خود بعد از تحریم نفتی روسیه و مخالفت کشورهای خلیج فارس با افزایش تولید نفت خود، کمک کند و ثالثا، بر سر پنج آمریکایی زندانی در ایران مذاکره کند.

وزارت خارجه عربستان سعودی در بیانیه‌ای بار دیگر با انکار هرگونه حق جمهوری اسلامی ایران در میدان گازی آرش(الدره) در عین حال خواستار مذاکره برای ترسیم مرزهای آبی شد.

در صورت پذیرفته شدن استدلال کویت که به قول کویتی‌ها با حقوق بین الملل سازگار است، عملا ایران در این میدان سهمی نخواهد داشت؛ اما اگر استدلال تهران پذیرفته شود،احتمال زیادی دارد که به این کشور سهمی تعلق بگیرد.

وزیر نفت با تأکید بر اینکه ایران درباره میدان گازی آرش تأمین حقوق و منافع خود را پیگیری می‌کند، اظهار کرد: چنانچه تمایلی به تفاهم و همکاری وجود نداشته باشد، ایران حقوق و منافع و بهره‌برداری و اکتشاف از منابع یادشده را در برنامه خود قرار می‌دهد و هرگونه تضییع حقوق خود را برنمی‌تابد.

تهران همچنین، آمادگی خود را برای فراهم کردن فرصت هایی برای ورود به بازارهای جدید و تامین نیازهای انرژی اعلام کرد.

تهران معتقد است که طالبان عمدا رودخانه های مهمی مانند هلمند را سد می بندد تا دسترسی آن به منابع استراتژیک را مسدود کنند.

روابط میان مسکو و تهران در زمینه انرژی از وضعیت ائتلاف به رقابت تبدیل شده است.

اظهارات قاطعانه در مورد الدره این تفکر را ایجاد می کند که حتی یک توافق نامه بلند پایه صلح نیز همه مسائل دشوار را برطرف نمی کند.