تحولات اخیر بازار انرژی نشان می‌دهد که افزایش قیمت LNG و نگرانی درباره عرضه نفت، تنها به توازن عرضه و تقاضا محدود نیست. تشدید تنش‌ها در خلیج فارس و دریای سرخ، وضعیت ذخایر گاز اروپا، امنیت مسیرهای کشتیرانی و اختلاف بر سر قراردادهای بلندمدت نفت، همگی در شکل‌گیری انتظارات بازار نقش دارند.

تحولات خاورمیانه، بازار جهانی نفت را وارد مرحله‌ای کرده است که آثار آن دیگر فقط به قیمت نفت خام محدود نمی‌شود،کاهش صادرات از خلیج فارس، کاهش عرضه فرآورده‌های نفتی، افزایش هزینه حمل‌ونقل و کمبود دسترسی به خوراک‌های پتروشیمی، بر عرضه، تقاضا، و تجارت جهانی انرژی اثر گذاشته است.

تهدید استفاده از تسلیحات سنگین، از جمله سلاحی که در ادبیات سیاسی و رسانه‌ای آمریکا «مادر همه بمب‌ها» نامیده می‌شود، زمانی بر بازار نفت اثرگذارتر خواهد بود که نگرانی‌ها درباره گسترش درگیری به اختلال عملی در تولید، صادرات یا حمل‌ونقل نفت تبدیل شود.

هم‌زمانی ناامنی در دریای سرخ و افزایش خطرات در خلیج فارس، گزینه‌های پیش روی صادرکنندگان نفت منطقه را محدودتر می‌کند. پیامد چنین وضعیتی تنها به کاهش احتمالی عرضه نفت خام محدود نمی‌شود؛ افزایش هزینه بیمه و حمل‌ونقل، طولانی‌تر شدن مسیرها، بالا رفتن قیمت فرآورده‌های نفتی و تشدید فشارهای تورمی نیز از جمله مخاطرات آن است.

جنگ می‌تواند در بازار انرژی نوعی بازندگان و برندگان اقتصادی ایجاد کند؛ حتی اگر هیچ‌یک از این بازیگران مستقیماً در میدان جنگ حضور نداشته باشند.

بازارهای انرژی منتظر پایان جنگ‌ها نمی‌مانند تا قیمت‌ها را دوباره محاسبه کنند. آن‌ها همان لحظه‌ای که انتظارات تغییر می‌کند، حتی به‌صورت جزئی، حتی بدون تأیید رسمی، قیمت‌ها را تعدیل می‌کنند.

کارشناسان این احتمال را هم می دهند که ممکن است برخی از کشورها بدون استانداردهای گزارش‌دهی بین‌المللی شفاف عمل نکنند و برای پائین نگه داشتن بهای نفت خام در بازار بشکه‌های نفت خام ذخیره شده را به‌طور پنهان دربازار عرضه کنند. چین بزرگترین مظنون در این رابطه می باشد.

وابستگی فوق‌العاده ایران به یک بازار صادراتی واحد، همراه با اتکای ساختاری چین به نفت خام تخفیف‌دار ایران، به این معناست که هرگونه اختلال در هر سوی این رابطه پیامدهایی دارد که فراتر از تجارت دوجانبه انرژی می‌رود.

تحلیلگران هشدار داده‌اند که جزئیات محدود توافق و عدم قطعیت در اجرای آن، بازارهای انرژی را در معرض بازگشت‌های سریع قرار می‌دهد. شکست در تصویب توافق می‌تواند قیمت نفت برنت را ظرف چند دوره دوباره به بالای ۹۰ دلار در هر بشکه برساند و روند کاهش ریسک را به سرعت معکوس کند.

کشورهایی مانند آمریکا، روسیه، نروژ و برخی تولیدکنندگان آفریقایی ممکن است از افزایش قیمت جهانی نفت سود ببرند. در شرایطی که صادرات ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس بشدت کاهش یافته، این کشورها می‌توانند سهم بیشتری از بازار جهانی انرژی را به دست آورند.

تخریب و صدمه به زیر ساخت های انرژی فسیلی در منطقه خلیج فارس در اثر جنگ، می تواند در راستای راهبرد بلند مدت ترامپ برای بازآرایی بازار جهانی انرژی و انتقال قلب تپنده تامین انرژی فسیلی جهان، به نیمکره غربی و تحت رهبری آمریکا باشد.

قیمت نفت در معاملات روز دوشنبه بازار جهانی، در سومین روز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و اختلال در حمل و نقل از منطقه کلیدی تولیدکننده خاورمیانه، ۷ درصد افزایش یافت و به بالاترین سطح خود در ماه‌های اخیر رسید.