رهبران فعلی و آینده ایران نیز مانند رهبران گذشته به‌خوبی آگاه خواهند بود که یک ایران قدرتمند و نیرومند هرگز در اسرائیل یا واشنگتن مورد استقبال قرار نخواهد گرفت. مگر آن‌که ایران حاضر باشد جایگاه پایین‌تری را در منطقه بپذیرد—چیزی که هیچ سیاستمدار ایرانی در عصر ملی‌گرایی پوپولیستی نمی‌تواند آن را قبول کند—در این صورت، منطق حرکت ایران به سمت بازدارندگی هسته‌ای تقریباً اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.