به گزارش “راهبرد انرژی“، بعد ازپیروزی انقلاب اسلامی تا زمان تغییرات در قانون اساسی و حذف پست نخست وزیری پنج نفر به نخست وزیری رسیدند: مرحوم مهندس مهدی بازرگان، شهید محمدعلی رجایی، شهید محمدجواد باهنر، مرحوم محمدرضا مهدویکنی (بهطور موقت) و مهندس میرحسین موسوی که به دلیل بازنگری قانون اساسی در سال 1368 مقام نخست وزیری حذف و پس از آن رئیسجمهور بالاترین مقام اجرایی و رئیس هیئت وزیران شد. در آن دوران مردم ایران بدلیل فعالیت شدید مخالفان داخلی و خارجی جمهوری اسلامی با مشکلات معیشتی عدیده دست به گریبان بودند. دردوران نخست وزیری مهندس میرحسین موسوی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۸ جنگ تحمیلی رژیم صدام حسین ( ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ برابر با ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ شروع شد ) با حمایت ابرقدرت ها وقدرت های شرق و غرب آن دوران و با هدف براندازی نظام جمهوری اسلامی ، تجزیه و تکه تکه کردن ایران به مشکلات معیشتی و غیره مردم ایران که در طول بحران های مختلف قبل از شروع جنگ داشتند ، افزود. با درنظر گرفتن شرایط تحریم ها ، کمبود ها، محاصره دریائی در خلیج فارس و غیره شاید دوران جنگ تحمیلی سخت ترین درآن دوران بود. اما، مردم ایران تاب آوردند. چرا؟
اعتماد بین مردم و نظام حکمرانی
دلیل اصلی تاب آوری مردم این بود که در آن دوران قوه قضائیه با بی طرفی و عدالت کامل به وظایفی که قانون اساسی برعهده قوه قضائیه گذاشته بود عمل می کرد. نیروهای نظامی و امنیتی درسیاست و اقتصاد ورود نکرده بودند. قوه مجریه و قوه مقننه پاسخگو بودند. درنتیجه درجامعه کاسبان تحریم و مافیاهای مختلفی که در این دوران فعال هستند جرات پا به عرصه وجود گذاشتن نداشتند. رسانه های مختلف و متنوعی فعال بودند. صداوسیما در دست یک گروه سیاسی خاص مدیریت نمی شد. در کنار قوه قضائیه ، نهاد های نظارتی و امنیتی رسانه های مختلف و مردم بر عملکرد مسئولین ، وزرا و سایر ارکان نظام با دقت تمام نظارت و انتقاد می کردند. پیشنهاد های سازنده داده می شد. نظارت استصوابی در انتخابات آنگونه که بعدها مرسوم شد، نبود. مجلس ناظر خوبی بر عملکرد دولت و قوه قضائیه ناظر خوب و بی طرفی بر عملکرد همه بود. درنتیجه بین نظام ، دولت و مردم اعتماد برقرار بود. بنابراین ، تاب آوری نظام و مردم بسیار بالا بود.
برنامه تاب آوری دولتهای هفتم وهشتم
پس از شروع بازسازی ویرانی های زمان جنگ دردولت سازندگی مرحوم هاشمی رفسنجانی در دولتهای هفتم و هشتم تلاش بعمل آمد که روابط بین المللی توسعه پیدا کند. سیاست های مختلف به ویژه دیپلماسی انرژی ( برای جلب و جذب سرمایه گذاری در صنعت نفت وانرژی کشور) و اعتماد سازی برای تعریف جایگاه ایران در اقتصاد جهان تعریف و تا حدود زیادی اجرائی شد. منطقه ویژه انرژی علسلویه و اجرائی شدن طرح های مختلف مرتبط با میادین گازی پارس جنوبی یک نمونه از هزاران طرح درآن دوران بود.
مشکل یارانه های سوخت
درسال 1380 دردوران ریاست مرحوم دکتر نوربخش در بانک مرکزی با هدف جدا سازی اقتصاد خرد و کلان ایران از اقتصاد دلاری به منظور جلوگیری از افزایش نرخ برابری دلار در برابر ریال ، با همکاری نزدیک بانک مرکزی و وزارت نفت دولت هشتم مطالعه جامعی برای حذف یارانه های سوخت و هدایت یارانه های سوخت به بخش های مولد اقتصاد کشور نظیر کشاورزی ، حمل ونقل عمومی ، بهداشت و درمان ، آموزش و پرورش و غیره انجام شد. نتیجه این مطالعات در صندوق های بازنشستگی ، پس انداز و رفاه کارکنان صنعت نفت ، سازمان عمران کیش ، بنیاد مستضعفان و سازمان بورس واوراق بهادار ایران ( سهام داران اصلی بورس بین المللی نفت ایران در جزیره کیش ) قابل دسترسی است.
فرق این زمان با آن زمان
در دولتهای هفتم و هشتم کم کم یک دولت پنهان پا به عرصه وجود گذاشت که برای دولتهای هفتم و هشتم هر 9 روز یک بحران آفریدند. از سال 1384 به بعد به دلیل خصوصی سازی ها کاسبان تحریم ( تحریم های سازمان ملل را کاغذ پاره نام نهادند ) و مافیاهای مختلف پا به عرصه وجود گذاشتند و هر زمان اقدام و عمل دولت منتخب مردم ( یازدهم ، دوازدهم ، سیزدهم و حالا چهاردهم) منافع آنها را تامین نمی کرد، چوب لای چرخ سیاست های داخلی و خارجی دولت ها از جمله مذاکرات هسته ای ( برجام) می گذاشتند و هنوز می گذارند. ⬇️
خصوصی سازی درواقع کانال سازی بود
مرحوم شهید علی لاریجانی که جای او این روزها در شورای عالی امنیت ملی خالی است درشهریورماه 1393 با انتقاد از نحوه خصوصیسازی ها و اجرای سیاست های اصل 44 قانون اساسی در کشور گفت: در گذشته برخی از شرکت های دولتی را به جای واگذاری به بخش خصوصی واقعی به شرکت های نیمه دولتی واگذار کردند و در تعریف شرکت های نیمه دولتی که برخی از شرکت های دولتی در قالب خصوصیسازی به آنها واگذار شده است، توضیح داد: این شرکت ها از یکسو عنوان خصوصیسازی را یدک میکشند و از سوی دیگر در دولت دست دارند. شهید لاریجانی در آن زمان در جایگاه ریاست مجلس شورای اسلامی و سایر دلسوزان نظام با انتقاد از واگذاری های بخش های سود ده صنعت نفت و انرژی کشور به بخش هایی از نیروهای نظامی و پتروشیمی ها به سازمان تامین اجتماعی معتقد بودند که وزارت نفت صلاحیت بالاتری در حفظ و نگهداری شرکت های صنعت نفت ،انرژی و پتروشیمی را داشت. بسیاری معتقدند هنوز هم دارد. درواقع خصوصی سازی درایران صورت نگرفت بلکه کانال سازی کردند تا مالکیت اموال بیت المال با بهای ارزان به اشخاص حقیقی و حقوقی خاص و منتقل شود که شد.
این روزها چه کنیم؟
این روزها مردم نمی دانند وقتی که در صف های پمپ بنزین ایستاده اند، قطعی برق ، کمبود و گرانی مایحتاج خورد و خوراک ، دارو ودرمان ، اینترنت و همه چیزشان که قبل از جنگ رمضان بحرانی بود و بعد از جنگ رمضان بحران تر و گرانی تشدید شده است، با دولت طرف هستند یا بخش خصوصی؟ یا بخش های مشهور به خصولتی ؟ آنچه برای مردم آشکار و ثابت شده است این واقعیت تلخ است که دولتی پنهان در کشور در چند دهه اخیر فعال است که هیچکس نمی داند رئیس و اعضاء آن کیستند. آیا نفوذی هائی که نتانیاهو مدعی است توسط موساد در سی وچند سال اخیر در ایران آموزش دیده و در سطوح مختلف در تمامی ارکان نظام فعال هستند، دولت پنهان می باشند؟ و یا خیر؟ درواقع در نهم اسفندماه 1404 با شهادت رهبری نظام و مقامات بلند پایه نظامی و غیرنظامی ، دونالد ترامپ، نتایناهو و متحدانشان امیدوار بودند که دولت پنهان نظیر ونزوئلا حکمرانی و تسلط برمردم ایران را به دست بگیرد. اما، با مقاومت و پایداری مردم ایران و صداقتی که دکتر مسعود پزشکیان قول آن را به مردم داد و تا حدودی توانست اعتماد مردم به حکمرانی را باز گرداند، موجب شد که با انسجام ملی ، حمایت و پشتیبانی مردم از نیروهای مسلح ، نظام و تمامیت ارضی ایران تا کنون حفظ شود. درنتیجه آمریکا ، اسرائیل و متحدان آنها سرافکنده ، سرخورده و دچار سردرگمی شده اند.
اعتماد ملی پیروزی را تضمین می کند
همانطور که دردولت های اوائل پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی هشت ساله مردم یار و حامی اصلی حکمرانی حاکم در نظام به دلیل اعتمادی که به دولت مهندس میرحسین موسوی و به رهبر شهید که درآن دوران رئیس جمهور بود و به رهبری مرحوم امام خمینی (ره) داشتند، تمامیت ارضی ایران حفظ شد و ایران در برابر کوهی از مشکلات تاب آوری داشت. این روزها فقط و فقط دولت دکتر مسعود پزشکیان باید با صداقتی که قول آن را در انتخابات داد به قانون اساسی عمل و تلاش کند تا اعتماد ملی را به دولت ، مجلس ، قوه قضائیه و سایر ارکان نظام بازگرداند. بدیهی است عمل به قانون اساسی و حفظ حقوق مردم و نظارت موثر رئیس جمهور براجرای قانون اساسی دراین شرایط سخت تاب آوری نظام و مردم را برای مقاومت و پایداری تا دست یابی به پیروزی نهائی افزایش خواهد داد.
قوه قضائیه باید نظارت و شفاف سازی کند
از سوی دیگر باید مرز بین مسئولیت بخش های خصوصی و دولت در پاسخگوئی به مردم شفاف شود. بخش خصوصی باید درب رابر قانون پاسخگوی عملکرد هایش باشد. قوه قضائیه باید ضمن مبارزه با فساد واختلاس ها جلوی تشکیل تراستی ها و مافیاها را بگیرد. کشوری موفق و سربلند است که درآن به قانون عمل شود و قوه قضائیه بین مردم وح کومت بی طرف و عادلانه قضاوت کند. قابل قبول نیست که قوه قضائیه درامور سیاسی ، اقتصاد داخلی و خارجی دخالت مستقیم و غیرمستقیم داشته باشد. قوه قضائیه باید مراقبت کند و اجازه ندهد که بخش های مهم صنایع کوچک و بزرگ ، صنعت نفت وانرژی ، صنعت مخابرات و اینترنت، بهداشت و درمان و غیره خصوصی باشند و به محض اینکه بحران و جنگی رخ می دهد بگویند که آنها مسئولیتی برعهده ندارند و دولت مسئول است. بنایراین در برابر مردم و قانون نیازی به پاسخگوئی نداشته باشند. درحالیکه به ثروت بخش های خصوصی هر روز افزوده می شود و مردم فقیرتر می شوند. بیشتراز همه آنچه مردم را عصبانی می کند این است که شورای عالی امنیت ملی هم مصوبه هایش نظیر موضوع اینترنت طبقاتی فروشی به نفع اصحاب ثروت و قدرت نظیر مافیای اینترنت صادر می شود.
جنگ اصلی جنگ روانی است
جنگ اصلی این نیست که در صداوسیما سلاح ببرند و شلیک کنند. جنگ اصلی اینک در میدان مبارزه با افسران جنگ روانی دشمن می باشد که ادعاهای نمایندگان مجلس ، محاکمه های غیرعلنی ، اعدام ها و مصادره اموال بدون حکم دادگاه توسط قوه قضائیه و…خوراک لازم برای فعالیت افسران جنگ روانی دشمن در تشویش اذهان عمومی ، تبلیغ علیه نظام و ایجاد شکاف در انسجام ملی را فراهم می آورند. نهایتا” رئیس دولت چهاردهم باید متوجه باشد که مجری قانون اساسی است و جلب اعتماد ملی تاب آوری مردم را افزایش می دهد و پیروزی نهائی را هم تضمین می کند.
