رسانه‌های غربی در روزهای اخیر با تمرکز گسترده بر پیامدهای اقتصادی جنگ ایران و انسداد تنگه هرمز، این بحران را از سطح “ریسک انرژی” فراتر برده و آن را به متغیری اثرگذار بر مصرف خانوار، سود شرکت‌ها، امنیت غذایی، سیاست پولی و رشد جهانی تبدیل کرده‌اند. در این روایت، هرمز دیگر صرفاً یک گذرگاه نفتی نیست؛ بلکه نقطه اتصال جنگ، تورم و فرسایش اقتصادی در اقتصادهای غربی و آسیایی است.

فراتر از نگرانی‌های مربوط به امنیت، انرژی و غذا، دهلی‌نو منافع مهمی در نتایج این جنگ و مسیر آینده ژئوپلیتیک غرب آسیا دارد.

پوتین بار دیگر با کارت ترس از افزایش ناامنی غذایی در کره زمین بازی می کند.

بازارهای جهانی انرژی و منابع غذایی همچنان تحت تأثیر حمله نظامی روسیه به اوکراین هستند؛ زیرا این دو کشور تأمین‌کنندگان اصلی انرژی، غذا و کود محسوب می‌شوند. اختلال در عرضه، تحمیل ناگهانی تحریم‌های اقتصادی بی‌سابقه علیه روسیه، محدودیت‌های تجاری و مداخلات سیاسی متعدد در واکنش به بحران، باعث افزایش سرسام‌آور قیمت کالاها و مواد غذایی شده است.