در کشورهای اسکاندیناوی از قرون وسطی به بعد، توازن قدرتی شکل گرفت که می توان گفت اگرچه مردم و حکمرانان مسلمان نیستند ولی به اسلام عمل کرده اند. بطوریکه نه اشراف توانستند دولت را تصاحب کنند و نه دولت توانست جامعه را کاملا زیر سلطه خود ببرد؛ همین موضوع زمینه را برای ایجاد حکومتهایی فراهم کرد که صدای مردمانشان را میشنوند.
