به گزارش “راهبرد انرژی“،بهعنوان مدیر HSE، اولین جایی که باید روی آن تمرکز کنی آمادهبهکاری تجهیزات و سیستمهای حیاتی واحد است. در شرایط جنگی یا تنش بالا، حتی یک اختلال کوچک میتواند مسیر حادثه را شکل دهد.
نکات کلیدی زیر برای تقویت تابآوری ضروریاند:
۱. سلامت سیستمهای حفاظت و کنترل
– پایش روزانه ESD، SIS و F&G
– اطمینان از عملکرد صحیح آشکارسازهای گاز، دود و شعله
– ثبت و رفع سریع هرگونه Bypass، Alarm Failure یا خطای ابزاردقیق
۲. تقویت برق و منابع پشتیبان
– تست هفتگی ژنراتورهای اضطراری
– داشتن مسیر برق جایگزین برای تجهیزات حیاتی
– بررسی سلامت UPS در اتاق کنترل، شبکه و سیستمهای فرمان
۳. آمادگی سیستمهای پشتیبان فرآیند
– اطمینان از پایداری هوای ابزار دقیق و وجود مسیر دوم (Redundant Air Supply)
– تست دورهای پمپهای آب آتشنشانی و بررسی شیرهای حیاتی
– ارزیابی ضربهپذیری خطوط حیاتی مثل بخار، سوخت، کولینگ واتر
۴. نگهداری پیشگیرانه فوری (Fast‑Track PM)
– تعریف PM ویژه شرایط تنش برای شیرهای اضطراری، EIV، PSV
– اجرای چکلیست سلامت تجهیزات دو برابر بیشتر از حالت عادی
– مستندسازی کامل وضعیت هر تجهیز حساس
جمعبندی کوتاه و عملی
هرچه تابآوری زیرساخت قویتر باشد، احتمال ازکارافتادگی، انتشار مواد و پیامدهای ثانویه کمتر میشود. هدف: واحد در هر شرایطی باید توانایی رسیدن به حالت Safe Shutdown را داشته باشد.
