به گزارش “راهبرد انرژی“،چند سال از کلنگ ساخت «پتروپالایش کیان» می‌گذرد؟ پس از ۱۵ سال این طرح چند درصد پیشرفت ساخت دارد؟ پیشرفت ساخت پتروپالایشگاه‌های «هرمز» و «الماس» ماهشهر پس از یک دهه چند درصد است؟ «پتروالفین فن‌آوران» پس از گذشت یک دهه از آغاز ساخت چه شد؟ پلی‌اتیلن‌های دهلران چند درصد پیشرفت ساخت دارند؟ الفین فیروزآباد کجاست؟ ابن‌سینای اندیمشک، شیمیایی لاوان، پلی‌اتیلن بوشهر و… چه شدند؟
متوسط عمر ساخت یک پلی‌اتیلن ۳۰۰ هزار تنی از ۳۶ ماه به بیش از ۱۰۰ ماه افزایش یافته و پس از گذشت بیش از یک دهه هم نمی‌توان یک برنامه زمان‌بندی دقیقی درباره بهره‌برداری از آنها اعلام کرد!
همزمان در «پتروپالایش کنگان» پس از راه‌اندازی نخستین «پلی‌اتیلن» به فاصله ۶ ماه از راه‌اندازی واحد الفین به‌عنوان واحد بالادستی، دومین پلی‌اتیلن (سروش مهستان) هم به‌زودی راه‌اندازی می‌شود و این درحالی است که با گذشت بیش از یک دهه ۸۰ درصد طرح‌های در دست ساخت پلی‌اتیلن هنوز ساخت «اکسترودر» را هم سفارش گذاری نکردند.
اینجاست که به آن قانون نانوشته می‌رسیم که کار نکنید، کاری به کارتان ندارند و در این صنعت هر مدیری کار کرد، هدف انواع و اقسام تخریب‌ها قرار گرفت. درست مثل قطار دودی های دوره قاجار که هر زمان راه افتاد همه سنگش زدند!
همزمان با شمارش معکوس راه‌اندازی دومین پلی‌اتیلن مجتمع «پتروپالایش کنگان» پرسش مهم این شده است که مدیرعامل این مجموعه در «استانبول» دنبال چه بوده است؟
برخی از مکاتبات سفر رسمی و با مجوز مدیرعامل پتروپالایش کنگان به همراه هیات همراه، نماینده حراست و… در پیوست این گزارش آمده که اثبات می‌کند سفرها با هماهنگی کاملا تمامی دستگاه‌ها و مقامات ذیصلاح بوده، نماینده حراست حضور داشته، نمایندگان «تجارت بین‌الملل اهداف» حضور داشته، دستورجلسات تعیین شده و قطعا «جواد فلاحیان» برای سیزده بدر به استانبول نرفته است.
نهادها و دستگاه‌های نظارتی دقیقاً امروز باید ورود کنند، کدام پیمانکار، زمینه تخریب یکی از مدیران پتروشیمی‌ساز کشور را در دل جنگ و تحریم فراهم می‌کند؟ مدیرعامل «پتروپالایش کنگان» دقیقاً بابت کدام «نه» به درخواست کدام پیمانکار امروز باید کانون انواع و اقسام تخریب‌ها و اتهامات کذب و بی‌اساس قرار بگیرد؟ پاسخ به این پرسش کلید بسیاری از اتفاقات ریز و درشت گذشته و آینده خواهد بود…
